Jeffrey Archer „Przymknięte oko sprawiedliwości” „William Warwick” #3 - o urokach zorganizowanej przestępczości ♥♥♥

Jeffrey Archer, brytyjski współczesny (ur. 1940) polityk i przede wszystkim pisarz, jest jednym z moich najbardziej ulubionych autorów. Sir* Archer jest człowiekiem, który z niejednego pieca chleb jadł, dysponuje świetnym warsztatem literackim i, jak się domyślam z lektury jego książek, nie jest przemądrzały ani zadufany. Inny z podobnym życiorysem (więzienie, kariera polityczna, sportowa, bankructwa, droga od zera do milionera) odcinałby tylko kupony od swej biografii, lecz widać z jego twórczości, że pisanie musi poprzedzać, gdy trzeba, gruntownym researchem, co przemawia za tym, że czytelnika traktuje poważnie, a siebie samokrytycznie. Do tego bystry obserwator… Często sięgam do jego dorobku i nigdy się na jego książkach nie zawiodłem, a teraz przyszła kolej na „Przymknięte oko sprawiedliwości” („Turn a Blind Eye ”), czyli trzecią odsłonę opowieści o brytyjskim policjancie Williamie Warwicku. Wybrałem formę audio z głosem Jakuba Kamieńskiego.

Dominik Dán „Grzech nasz codzienny” - „Naše mesto” #7 (#22 chronologicznie)

Dominik Dán, współczesny (ur. 1955) słowacki autor powieści kryminalnych, dokumentujących w tle przemiany ustrojowe widziane oczami policjanta, musi być postacią wielce interesującą, gdyż pracuje jako detektyw wydziału kryminalnego słowackiej policji i jest konsultantem ds. kryminalnych ministra spraw wewnętrznych, a twórczością literacką zajmuje się po godzinach. Ponieważ starannie chroni swoją prywatność, nie bierze udziału w spotkaniach autorskich ani w innych działaniach marketingowych, nie udostępnia też swojego wizerunku. Tym samym mocno odstaje od innych autorów, również polskich, którzy na początku kariery pisarskiej udają tajemniczych – nie podają prawdziwego nazwiska, nie ujawniają twarzy, a potem nagle pojawiają się i na spotkaniach autorskich, i w mediach, a ich nazwisko, wizerunek i przeszłość z dnia na dzień stają się mniej tajne, co oznacza, że nigdy takie nie były. Skutkiem powyższego droga Dána do sukcesu literackiego jest trudniejsza, gdyż jego twórczość musi się bronić sama w starciu z konkurentami stosującymi na rynku wydawniczym marketing rodem z marketu spożywczego… A jednak się broni!

Cornell Woolrich „Niewinna” - „I Married a Dead Man” ♥♥♥

Cornell George Hopley Woolrich (1903 – 1968) był jednym z najpopularniejszych amerykańskich powieściopisarzy i twórców krótkich form swego pokolenia. Dzieła swe podpisywał jako William Irish i George Hopley, lub po prostu Cornell Woolrich. Jego proza doczekała się niezliczonych wręcz ekranizacji, więc już dawno postanowiłem sobie sięgnąć kiedyś do jego dorobku pisarskiego. No i nadszedł ten dzień, i na początek padło na „Niewinną”. Wybrałem formę książki czytanej przez Rocha Siemianowskiego.

Vincent V. Severski „Odwet” - „Sekcja” #2 ♥♥♥

Moja znajomość z pisarskim dorobkiem Vincenta Viktora Severskiego, (właśc. Włodzimierz Sokołowski), zaczęła się już przed trzynastoma laty od lektury wspaniałej powieści „Nielegalni” otwierającej cykl pod tym samym tytułem. Potem, po „Niewiernych”, drugiej książce z tej serii, trochę się na pisarza obraziłem, gdyż… sam nie wiem... Poszedł na łatwiznę? Połasił się na tani marketing? Zlekceważył czytelnika? Może po prostu miał gorszy okres – nie oceniam. W efekcie jednak drugi odcinek był słabszy niż pierwszy i jakoś nie mogłem się przemóc, by sięgnąć po trzeci. Zamiast tego, niedawno, spróbowałem „Zamętu” rozpoczynającego cykl „Sekcja” i to był strzał w dziesiątkę. Postanowiłem więc, choć obawiałem się powtórzenia sytuacji z „Nielegalnych”, czyli spadku formy w drugim tomie, sięgnąć po „Sekcję” #2, czyli „Odwet”. Wybrałem wydanie w formie audio, któremu głosu użyczył Krzysztof Gosztyła, i zacząłem słuchać.

Michael Connelly „Schody aniołów” - „Harry Bosch” #6 ♥♥♥

„Schody aniołów” to szósta powieść z serii „Harry Bosch” pióra Michaela Connelly’ego, współczesnego amerykańskiego pisarza specjalizującego się w mrocznych kryminałach, którego dzieła przetłumaczono już na co najmniej 40 języków. Poprzednie książki cyklu o detektywie LAPD Hieronymusie "Harrym" Boschu urzekły mnie zarówno sympatycznym protagonistą, jak i niepowtarzalnym klimatem oraz dobrymi intrygami. Zrozumiałe więc, że do lektury „Schodów…” przystąpiłem oczekując kolejnej czytelniczo-kryminalnej uczty.

Marcin Ogdowski „Z Afganistanu.pl - alfabet polskiej misji” czyli codzienność wojny ♥♥♥

Niedawno opisywałem Wam moje bardzo pozytywne czytelnicze wrażenia z książki Åsne Seierstad „Historie afgańskie”, dzięki której możemy poznać najnowsze dzieje Afganistanu oczami jego mieszkańców obojga płci. Teraz postanowiłem sięgnąć po dzieło Marcina Ogdowskiego „Z Afganistanu.pl - alfabet polskiej misji”. Tytuł taki sobie, ale wybrałem audiobooka, któremu głosu użyczył Krzysztof Banaszyk i zacząłem słuchać.

Nele Neuhaus „Głębokie rany” - „Bodenstein & Kirchhoff” #3 ♥♥♥

Nele Neuhaus, właściwie Cornelia Neuhaus; z domu Löwenberg (ur. 1967), niemiecka pisarka, autorka kryminałów i książek dla młodzieży, to postać bardzo ciekawa. Jest prawdziwym self-made manem, jeśli tak można powiedzieć o kobiecie – pierwszą książkę wydała własnym sumptem i po pozytywnym przyjęciu przez czytelników napisała pierwszą powieść kryminalną z cyklu „Bodenstein & Kirchhoff” zatytułowaną „Nielubiana” („Eine unbeliebte Frau”), co przyniosło jej początki międzynarodowej sławy. Wspomnianą serię powieściową o niemieckiej policyjnej parze przetłumaczono już na co najmniej 20 języków. Od początku jednak przyświecały jej również wyższe cele i już za pierwsze honorarium założyła fundację pomagającą w rozwoju umiejętności czytania, pisania i mówienia u dzieci i młodzieży oraz wspierającą czytelnictwo.

O wszystkim tym oczywiście bym się nie dowiedział, gdyby nie to, że wspomniana już „Nielubiana” bardzo mi się podobała, podobnie jak i druga część cyklu – „Przyjaciele po grób”. Teraz sięgnąłem po trzecią zatytułowaną „Głębokie rany”. Wybrałem wersję audio, której głosu użyczyła Maja Ostaszewska i zacząłem słuchać.

Ken Bruen „W ciszy Galway” - „Jack Taylor” #14 😑

Dopiero co opisywałem Wam moje wrażenia z trzynastej części serii powieściowej „Jack Taylor” pióra niedawno zmarłego irlandzkiego mistrza kryminału noir zatytułowanej „Duchy Galway”. Niestety – konkluzja z lektury części czternastej cyklu pod tytułem „W ciszy Galway” jest toczka w toczkę taka sama. Szkoda czasu na pisanie ponownie dokładnie tego samego...

P. S. Ukraina wciąż walczy nie tylko o swoją wolność, a my, choćby w pewnym stopniu, możemy pomóc jej obrońcom i obrończyniom, w tym także naszym chłopakom na wojnie. Każde wsparcie i każda wpłata się liczy! Można wspierać na różne sposoby, ale trzeba coś robić. Tutaj zrzutka na naszych medyków pola walki działających na froncie pomagam.pl/dfa8df