Adrian Bednarek „W matni strachu” („Zapomniany” #2) - trochę za dużo stylu „American Psycho”

No i nadszedł czas na drugą część dyptyku pióra współczesnego polskiego autora Adriana Bednarka „Zapomniany” zatytułowaną „W matni strachu”. Pierwsza powieść cyklu, „Zapomniany”, oryginalny thriller kryminalny, mimo pewnych zastrzeżeń, bardzo mi się podobała, więc do drugiej podszedłem z dość dużymi oczekiwaniami. Ponownie wybrałem wydanie audio, i ponownie z głosem Filipa Kosiora.

No cóż, nad fabułą nie będę się rozwodził. Raz, że spojlerowanie w tym gatunku to zbrodnia, a dwa, że bez poznania pierwszej części nie warto sięgać po drugą – są mocno powiązane i tworzą spójną całość. A wrażenia z lektury (odsłuchania audiobooka)?

Powieść wciąga od samego początku. Mocny, mroczny kryminał z solidną warstwą psychologiczną i dość głębokimi postaciami. Dzieje się, jest klimat, wszystko, czego wymagamy w tym gatunku. Wielki minus za zbytnie pójście w manierę z „American Psycho”. Szkoda też, że zabrakło solidnej redakcji tekstu i nikt nie pohamował pisarza, gdy go za bardzo wena ponosiła w kierunku „artyzmów”, z których robi się humor zeszytów. „Jej głowę zaatakował parszywy smród.” – No, głowę to może zaatakować pałka, ale nie smród.

Mimo tych krytycznych uwag na pewno jest to dobra pozycja dla miłośników tej konwencji literackiej i na tle przeważającej dziś na rynku polskiego kryminału beznadziejnej sztampy jest pozytywnym wyjątkiem. Polecam, a sam na pewno sięgnę jeszcze po coś tego autora.

P. S. Ukraina wciąż walczy nie tylko o swoją wolność, a my, choćby w pewnym stopniu, możemy pomóc jej obrońcom i obrończyniom, w tym także naszym chłopakom na wojnie. Każde wsparcie i każda wpłata się liczy! Można wspierać na różne sposoby, ale trzeba coś robić. Tutaj zrzutka na naszych medyków pola walki działających na froncie pomagam.pl/b4t636