„Szepty zmarłych” Simona Becketta - niespodziewana porcja kryminału kat. B

Simon Beckett

Szepty zmarłych

Whispers of the Dead

David Hunter #3
tłumaczenie: Sławomir Kędzierski

lektor: Filip Kosior

Wydawnictwo Czarna Owca 2022

Simon Beckett to znane i uznane nazwisko w świecie powieści kryminalnych, więc sięgając po „Szepty zmarłych”, trzecią część cyklu powieściowego „David Hunter” tego autora, miałem dość konkretne oczekiwania. Niestety, nie było aż tak dobrze, jak miałem prawo się spodziewać.

Tym razem dr David Hunter wystąpi na gościnnych występach na Trupiej Farmie w USA. Szczegółów oczywiście nie zdradzę, żeby nie spojlerować. Faktem jest, że autor skutecznie ukrywa przed czytelnikiem tożsamość głównego czarnego charakteru, z którym zmierzy się nasz protagonista, ale niestety nie dokonuje tego przez zmyślną, zawiłą intrygę, a przez proste pominięcie wszelkich wskazujących nań informacji. W rzeczywistości fabuła jest prosta i niezbyt oryginalna. Narracja, jak to u tego autora, jest mocną stroną powieści - odpowiednia dynamika i klimat sprawia, że się to dobrze czyta (w tym wypadku dobrze się tego słucha). Jednak czegoś jest tu za dużo i czegoś za mało. Cały czas miałem wrażenie, że tym razem Beckett chcąc napisać coś lepszego niż poprzednio dał wszystkiego więcej - więcej trupów, więcej smrodu, więcej napięcia, więcej akcji... Same ładne kobiety, sami męscy faceci... Jadąc po bandzie za długo i za często sprawia, iż czytelnik dystansuje się od świata wyobrażonego, co bardzo mocno zmniejsza przyjemność z lektury. Dobra powieść kryminalna często bywa bardziej przekonująca od literatury faktu, ale tym razem Beckettowi do tego baardzo daleko.

Informuję Was o tym z żalem, gdy poprzednie odsłony cyklu podobały mi się, nawet bardzo. I mam nadzieję, że w następnym tomie znów będzie tak jak kiedyś.

Wasz Andrew

Ps. Witam po dość długiej nieobecności na blogu. Jeśli chcecie prześledzić moje wrażenia z lektur z tego okresu, których okładki wyświetlały się Wam w prawej kolumnie naszego bloga, to zapraszam Was na moje konto na goodreads.com

Ambrose - dzięki za pracę nad blogiem. Kilka z Twoich ostatnich wpisów przybliżyło mi książki, które naprawdę mnie zainteresowały. Może kiedyś uda mi się znaleźć dla nich czas; na razie wrzuciłem je na listę oczekujących, kilka nawet na szybkie ścieżki.

P. S. Ukraina wciąż walczy nie tylko o swoją wolność, a my, choćby w pewnym stopniu, możemy pomóc jej obrońcom i obrończyniom, w tym także naszym chłopakom na wojnie. Każde wsparcie i każda wpłata się liczy! Można wspierać na różne sposoby, ale trzeba coś robić. Tutaj zrzutka na naszych medyków pola walki działających na froncie pomagam.pl/dfa8df

"Płomień" Magdalena Salik - O przygotowaniach do podróży w nieznane

Magdalena Salik

Płomień

Wydawnictwo: Powergraph

Liczba stron: 301

Format: .epub

 

 

 

 

 

Jednym z motorów napędowych rozwoju technicznego jest ciekawość. Przedstawiciele ludzkości od zarania dziejów usiłują dostać się poza horyzont tego, co znane i oswojone, by przekonać się, cóż takiego się tam skrywa. By odbywać swe śmiałe i pionierskie eskapady, konstruowane są wszelakiej maści wynalazki – część z nich odciska niezatarte piętno na naszej cywilizacji, wytyczając nowe ścieżki, którymi podąża ludzkość. W rezultacie postęp technologiczny, szczególnie w ostatnich latach, przyspiesza w sposób wręcz eksponencjalny, tyle, że za tym rozwojem niemal zupełnie nie nadąża nasza człowiecza natura, która nadal niewiele różni się od tej sprzed kilku tysięcy lat – tymczasem nowe możliwości, to także nowe dylematy i problemy etyczne, moralne czy filozoficzne, z którymi dotychczas nigdy się nie mierzyliśmy, co do których brakuje nam doświadczenia, by przewidzieć czy choćby ocenić nasze własne reakcje. Przypomina nam o tym Magdalena Salik (1978), polska pisarka fantasy i dziennikarka, autorka powieści Płomień.

"Do błyskawicy podobne" Ada Palmer - Futuryzm w duchu Woltera

Ada Palmer

Do błyskawicy podobne

Tytuł oryginału: Too Like the Lightning

Tłumaczenie: Michał Jakuszewski

Wydawnictwo: MAG

Cykl: Terra Ignota (tom 1)

Seria: Uczta Wyobraźni

Liczba stron: 525

Format: papier

 

Przewidywanie przyszłości, szczególnie tej odległej, to zajęcie niebywale trudne (gdybym było złośliwe, rzekłobym, że to wróżenie z fusów). Bazując na aktualnym stanie wiedzy, który i tak jest zbyt obszerny, by mogła przyswoić go jednostka, możliwe jest jedynie ekstrapolowanie, a to – jakby nie spojrzeć – poszukiwanie analogii, do tego, co już znamy. Pojawienie się odkryć czy wydarzeń, które diametralnie odmieniają bieg historii, może z łatwością zdmuchnąć karciany domek naszych predykcji. Te piętrzące się trudności nie zmieniają faktu, że co rusz na horyzoncie pojawiają się śmiałkowie i śmiałkinie, mające czelność pokazywać nam swoje wizje tego, co nadejdzie. Do tego grona należy Ada Palmer (ur. 1981), amerykańska historyczka i pisarka, autorka powieści Do błyskawicy podobne.

"The Hole" Hiroko Oyamada - Stan zawieszenia

Hiroko Oyamada

The Hole

Tytuł oryginału: Ana

Tłumaczenie: David Boyd

Wydawnictwo: New Directions

Liczba stron: 112

Format: .epub

 

 

 

Kiedy nasza egzystencja, od lata biegnąca jednakowymi torami, zostanie nagle zaburzona przez czynnik zewnętrzny, towarzyszyć nam może poczucie zagubienia czy pustki. Gdy stare rytuały zostaną wymiecione, a nowe jeszcze nie zdążą się ukonstytuować, możemy znaleźć się w metafizycznej próżni, w miejscu poza czasem – ludzie obok nas prowadzą normalne życie, lecz dla nas, pogrążonych w przymusowej bezczynności, rzeczywistość zaczyna nabierać dziwacznych konturów. Cienie i zaułki, które dotychczas mijaliśmy pospiesznie, z wolna odkrywają przed nami swoje sekrety – cóż jednak znajdziemy, gdy zaczniemy je eksplorować, kierując się przy tym powszechnie przyjętą logiką i racjonalnością? Ciekawych odpowiedzi w tej materii dostarcza japońska pisarka Hiroko Oyamada, autorka noweli The Hole.

"The Factory" Hiroko Oyamada - O fabrycznej rzeczywistości

Hiroko Oyamada

The Factory

Tytuł oryginału: Kōjō

Tłumaczenie: David Boyd

Wydawnictwo: New Directions

Liczba stron: 107

Format: .epub

 

 

 

Fabryka. Zamknięta nieskończoność. Labirynt, w którym nigdy nie błądzisz (czy aby na pewno?). Przestrzeń oddzielona od zewnętrznego świata bramami, przez którą przejść mogą tylko wybrani, do grona których od niedawna się zaliczasz. Niegdyś nie miałeś (nie miałaś) tu wstępu. Pozostawało Ci tęskne spojrzenie za ludźmi znikającymi w trzewiach molocha i ciekawość dotycząca tego, co właściwie wyprawia się w licznych halach i budynkach okolonych wysokim ogrodzeniem. Ale Twój czas wreszcie nadszedł. Odbierz więc przepustkę i udaj się na wędrówkę po zakamarkach i zakątkach, które wciąż potrafią skrywać tajemnice, nawet przed starymi wyjadaczami. Nie zapomnij o przewodniku, którym będzie nowela The Factory autorstwa japońskiej pisarki Hiroko Oyamady (ur. 1983).

"Dziennik sprzeciwu. Tajne zapiski obywatela III Rzeszy" Friedrich Kellner - Perspektywa sprawiedliwego

Friedrich Kellner

Dziennik sprzeciwu. Tajne zapiski obywatela III Rzeszy

Tytuł oryginału: Vernebelt, verdunkelt sind alle Hirne. Tagebücher 1939-1945 

Tłumaczenie: Andrzej Kopacki

Wydawnictwo:  Fundacja Ośrodka Karta

Seria: Świadectwa XX wiek

Liczba stron: 308

Format: .epub

 

Dzisiaj, ponad 90 lat po dojściu nazistów do władzy w Niemczech (30 stycznia 1933 kanclerzem zostaje Adolf Hitler), istnieje kilka narracji na temat współudziału niemieckich obywateli w hitlerowskiej machinie śmierci, która w swych krwawych trybach mieli kilka milionów ofiar. Jedna z lobbowanych tez przedstawia ówczesnych Niemców jako zbiorowisko oszukanych, zastraszonych, ubezwłasnowolnionych i otumanionych propagandą osobników, którzy wpadają w nazistowską pułapkę bez wyjścia. Podobnie jak przedstawiciele innych narodowości, stają się oni zakładnikami członków NSDAP (niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, pol. Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników), którzy dyrygują opętańczym tańcem zniszczenia i zagłady. Ale czy faktycznie niemieccy cywile oraz szeregowi żołnierze z lat 1933 – 1945 to wyłącznie ofiary? Czy zniewolony niemiecki naród to tylko bierny wykonawca szaleńczych rozkazów, którym nie można się w żadnej mierze przeciwstawić? Bardzo ciekawych odpowiedzi na te pytania udziela lektura wspomnień Friedricha Kellnera, które w Polsce zostały wydane pod tytułem Dziennik sprzeciwu. Tajne zapiski obywatela III Rzeszy.

"Podróż do krainy zeków" Julius Margolin - W królestwie Smoka, gdzie wszystko dzieje się na opak

Julius Margolin

Podróż do krainy zeków

Tytuł oryginału: Путешествие в страну Зэ-Ка

Tłumaczenie: Jerzy Czech

Wydawnictwo: Czarne 

Liczba stron: 699

Format: .epub

 

 

 

Niebo z nagła się zachmurzyło. Zadęło, zaszeleściło i ciemność zasnuła ziemię. Błysnęło. Rozległ się grzmot, po którym dało się słyszeć potężny głos: Upadła, upadła Moskwa, wielka stolica. I stała się siedliskiem czerwonych demonów i kryjówką ducha krwiożerczego, i kryjówką wszelkiego plugastwa nieczystego i budzącego wstręt, bo winem paranoi i bezwzględności napojeni zostali jej władcy. Zszokowani ludzie rozdziawili w zaskoczeniu usta, do ich umysłów nie doszło jeszcze w pełni znaczenie zasłyszanych słów, gdy donośny głos raz jeszcze zabrzmiał: Ludu mój, uchodź z niej; byście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie podlegali, bo grzechy jej narosły – aż do nieba! Jak jednak uciekać od zła na tyle wszechpotężnego, że zdolne jest ono do przesuwania państwowych granic? Dokąd zresztą się udać, kiedy z przeciwległej strony nadciąga brunatny terror, równie okrutny i bezwzględny co ten czerwony? Po 17 września 1939 roku, kiedy wschodnia część II Rzeczpospolitej zaczyna być „wyzwalana” przez Armię Czerwoną, trudno w Polsce o dobry wybór. Z jednej strony III Rzesza, z drugiej ZSRR – ci, którym nie udaje się umknąć przez granicę rumuńską, muszą podjąć wybór czy okupację spędzić pod jarzmem niemieckim czy rosyjskim. Julius Margolin (1900 – 1971) decyduje się na opuszczenie Łodzi i udaje się do rodzinnego Pińska – nowa władza, z racji odmowy przyjęcia radzieckiego paszportu, wkrótce uznaje go za element niepożądany i wysyła na reedukację do łagrów. Długi, pięcioletni pobyt w sieci radzieckich obozów opisany zostaje w biograficznej książce Podróż do krainy zeków.

"Meteorolog" Olivier Rolin - O dramacie narodu przez pryzmat dramatu jednostki

Olivier Rolin

Meteorolog

Tytuł oryginału: Météorologue

Tłumaczenie: Anna Michalska

Wydawnictwo: Noir sur Blanc

Liczba stron: 145

Format: .epub

 

 

 

Władza, a w szczególności władza w systemach totalitarnych, potrzebuje oponentów. Przeciwnicy są o tyle niezbędni, że można zrzucić na nich winę za własne nieudolne działania, zaś w obliczu potencjalnej konfrontacji z ich zagrażającymi nam oddziałami, łatwiej jest zjednać sobie zastraszonych obywateli, ograniczając jednocześnie ich prawa. Konieczność zwalczania groźnego i podstępnego rywala to dobra wymówka do wprowadzenia „tymczasowych” wyrzeczeń, ograniczeń i specjalnych środków. Stąd każdy szanujący się dyktator wskazuje takie nieprzyjazne grupy, przy czym odbywa się to według różnego klucza. W przypadku nazistowskich Niemiec głównymi antagonistami są Żydzi – podludzie odpowiedzialni za klęskę Niemiec w trakcie I wojny światowej, za traktat wersalski i jego upokarzające dla Rzeszy postanowienia, za bycie brudem zanieczyszczającym niemiecką sztukę, literaturę, teatr, muzykę i prasę. O ile hitlerowscy oprawcy tworzą dość jasno i klarownie definicje swoich adwersarzy, o tyle zgoła inne podejście praktykują stalinowscy siepacze. W Związku Socjalistycznym Republik Radzieckich wraz z dojściem do władzy bolszewików pojawia się określenie „wróg ludu” (ros. Враг народа), które jest zbiorczą nazwą dla  wszystkich rzeczywistych lub potencjalnych przeciwników sowieckich rządów. Poszczególne fale terroru komunistycznego, szczególnie za czasów Stalina u steru, rozszerzają zakres pojęcia „wróg ludu” na kolejne grupy społeczne oraz dodają do niego wszystkie osoby skazane z Artykułu 58 radzieckiego kodeksu karnego, tj. przepisu, na podstawie którego aresztowano podejrzanych o działalność kontrrewolucyjną (sabotaż, dywersja, szpiegostwo, wroga propaganda, itd.). W praktyce „wrogiem ludu” może zostać każdy obywatel ZSRR i to w każdym momencie swojej egzystencji, bez względu na zasługi czy osiągnięcia na rzecz komunistycznego ustroju. Boleśnie przekonuje się o tym Aleksiej Wangengheim (1881 – 1937), radziecki uczony, którego tragiczne losy zostają przybliżone w książce Meteorolog, autorstwa Oliviera Rolina (ur. 1947), francuskiego dziennikarza i pisarza.