„SpecOps” - Craig Alanson

Craig Alanson

SpecOps

seria: Expeditionary Force, #2
tłumaczenie Marcin Moń
audiobook
czyta Wojciech Masiak
długość nagrania 13 godz. 47 min
Published July 9th 2021 by Storybox
ISBN: 9788382333886

"Bestiariusz nowohucki" Elżbieta Łapczyńska - O bestiach i bohaterach

Elżbieta Łapczyńska

Bestiariusz nowohucki

Wydawnictwo: Biuro Literackie

Seria: Proza 

Liczba stron: 125

Format: .epub 

 

 

Słyszysz? Rytmiczne uuuh, uuuh, niech żyje stal, niech ożyje i ożywi miasto, ożywi machinę górującą nad nim. Zadmuchać piec, wydrążyć spust [1]. Te odgłosy, ten hałas i szum, te krzyki i skandowania, to ustawiczne dudnienie, stukot i łomot – o tak, oto rodzi się ona. Wielka i potężna. Niestrudzona i wytrwała. Socjalistyczna chluba, zapowiedź nowego i lepszego, kwintesencja komunistycznych planów i marzeń. Nowa Huta. Miasto płynnie przechodzące w kombinat. Przestrzeń, w której rządzi przemysłowa utylitarność. Miejsce, gdzie nic nie zostaje pozostawione przypadkowi, gdzie chaos (przynajmniej teoretycznie) zostaje ujarzmiony. W powietrzu unosi się dym, obficie wypluwany z dumnie sterczących, drapiących niebo kominów. Głośne syreny tną dobę na trzy równe części. A jeśli spojrzeć niżej, na Plac Centralny i oplatające go ulice, wyznaczające pięciokątne granice Nowej Huty, to oczom naszym ukażą się ludzie – mrówki pędzące przed siebie, skrzętnie wykonujące swe zadanie. Czy jednak każda z nich jest taka sama? Jakie historie w sobie skrywają? Chcąc znaleźć odpowiedzi na powyższe pytania, warto sięgnąć po Bestiariusz nowohucki, śmiały debiut literacki Elżbiety Łapczyńskiej (1987).

„A ja żem jej powiedziała...” Katarzyna Nosowska - czerwcowa lektura DKK

Katarzyna Nosowska

A ja żem jej powiedziała…

audiobook
czyta autorka
długość nagrania 2 godz. 43 min
Published May 23rd 2018 by Wielka Litera
ISBN: 9788380322622

„Prochy Babilonu” James S.A. Corey

James S.A. Corey

Prochy Babilonu

(Babylon's Ashes) first published 2016
Ekspansja #6
(The Expanse #6)
tłumaczenie: Marek Pawelec
audiobook
czyta: Maciej Kowalik
długość nagrania 18 godz. 43 min
Published December 18th 2019 by Storyside / MAG
ISBN: 9788366409682

Czy Chiny są takie złe?

Xi Jinping - dożywotni (jak Putin) przewodniczący CRL, sekretarz generalny KPC

Do napisania tego postu popchnęła mnie mocno niekomfortowa sytuacja. Właśnie na insta przerzucałem się komentarzami z kimś, kto nie mógł uwierzyć, że Chiny są takim samym imperium zła jak putinowska Rosja, gdy zobaczyłem na TVP2 w „Pytaniu na śniadanie” promowanie chińskiej ludowej kultury i tradycji. Jakie to słodkie?

Naszło mnie pytanie sprowokowane jednoczesnym promowaniem Chin w różnych mediach pomimo tego, iż są wzorcową nowoczesną dyktaturą: - Kiedy Hitler stał się tym złym facetem? W 1941 gdy najechał na ZSRR czy w 1939 roku, gdy napadł na Polskę? A może już w 1938, gdy przy wsparciu Włoch, Francji i Wielkiej Brytanii dokonał zajęcia Czechosłowacji, do czego rękę przyłożyła również Polska, i co miało jej się odbić czkawką w 1939? Może jednak już wcześniej w tym samym roku, gdy dokonał Anschlussu Austrii? A może w 1936, gdy Wehrmacht zajmował Nadrenię? Czy Adolf był jeszcze wtedy fajnym kolesiem, czy może jednak już było widać iż to the bad guy?

By powstrzymać Hitlera w 1936 wystarczyłyby francuskie siły policyjne. By zatrzymać go w Austrii czy nawet w Czechosłowacji, wystarczyłby sam ruch, byle zdecydowany, armii francuskiej, i to nie całej, wystarczyłaby jedna duża jednostka. W 1939 nie dało się go już zatrzymać bez wojny na wielką skalę. Takie są skutki odwlekania decyzji wobec dyktatorów, przymykania oczu na zło, handlowania z nimi, ale przede wszystkim udawania, że się czegoś nie widzi.

Pierwszy obóz koncentracyjny (w Dachau) Hitler założył już w 1933 (obóz ten działał aż do wyzwolenia przez Pattona w 1945). Jak to możliwe, że od 1933 w środku Europy ruszyła machina zagłady i nikt nic nie robił, by ją powstrzymać, choć wszystko było już wiadome? Dopiero gdy wojna już była, z ociąganiem i bardzo niechętnie, zwrócono się przeciw III Rzeszy. Czy naprawdę do 1941 „Niemcy nie były takie złe”?

Czyż nie dokładnie tak samo ewoluują obecne działania na płaszczyźnie Putin kontra wolny świat?

Wyobraźmy sobie, że w latach 1933-1941 byłaby już powszechna telewizja i internet. Czyż Niemcy nie promowałyby swej kultury ludowej, nauki, sztuki i literatury, tak jak to do niedawna robiła Rosja i jak to robią Chiny? Chiny robią to nawet nieporównanie lepiej – oplotły cały świat, a w szczególności zgniłą zachodnią i infantylną środkową Europę, siecią agentów wpływów, dotacji, propagandy, płatnych „autorytetów”, trolli i pożytecznych idiotów, przy których nawet sowiecka propaganda wygląda siermiężnie.

Czy Chiny są takie złe? A więc pytam - co mają osiągnięcia przeszłości, czy dzieła pojedynczych osób, do aktualnej oceny państwa i sterującego nim dyktatora?

Każda z dyktatur na początku jest słaba i wystarczyłoby ją tylko trącić, by upadła. Dlaczego wolny świat pozwala rosnąć satrapom tak długo, że potem musi walczyć z nimi o życie? Dlatego, że pozwalamy, by wartości odróżniające dobro od zła nic dla nas nie znaczyły, by były pustymi hasłami, niemal tak jak w dyktaturach. Przypominamy sobie o nich dopiero, gdy te dyktatury solidnie kopną nas w dupę, a tak naprawdę dopiero wtedy, gdy już musimy się bronić przed zagładą. Nasza wiarygodność dla innych i dla nas samych jest jednak wtedy już dużo mniejsza.

USA już dostały fangę w nos od Chin i już wiedzą, że wojna z Chinami, choć na innej płaszczyźnie niż w Rosji, już trwa. Większość Polaków już czuje, że się im pod tyłkami pali jeśli chodzi o Rosję, już przyznaje, że wojna między Putinem a całym wolnym światem już trwa, ale Chiny?

Czy Chiny są takie złe? Fakt, że ich powojenna historia jest niezwykle zbieżna z przemianą Rosji od Stalina do Putina, fakt że mają totalną dyktaturę tak jak rosyjska prącą na nacjonalizm, fakt że mają totalną cenzurę przy której ruska żenuje nieudolnością i nieskutecznością, fakt, że ich układ z Rosją przypomina pakt Ribbentrop-Mołotow (oby w przyszłości ze wszystkimi konsekwencjami dla Rosji), ale Chiny przecież jeszcze nikogo nie napadły… A nawet jeśli napadną, to może nie nas?

Wasz Andrew

"Asan" Władimir Makanin - Pieniądze i krew

Władimir Makanin

Asan

Tytuł oryginału: Асан

Tłumaczenie: Jerzy Redlich

Wydawnictwo: Dom Wydawniczy REBIS

Liczba stron: 400 

 

Wojna ma własny ciąg wydarzeń. Własny nurt [1]. Z tego względu wszelkie próby pochwycenia okołowojennych opowieści w logiczny ciąg z reguły spełzają na niczym. Wojna okazuje się być okresem, kiedy tryumfy święci entropia, która zachłannie pożera wszelkie przejawy racjonalności. To, co uporządkowane i sensowne, musi ustąpić miejsca temu, co chaotyczne i absurdalne. To, co dotychczas wydawało się niemożliwe i nie mieściło się w myślowych schematach, nagle przywdziewa szaty realności i bezceremonialnie rozsiada się na tronie, wznoszącym się ponad głowami ludzi, którzy stają się niewolnikami przypadku i ślepego trafu. W tym powszechnym rozgardiaszu trafiają się momenty, kiedy puzzle rzeczywistości zdają się układać w znajome kształty i struktury – tyle, że zaufanie i zdanie się na ten pozorny ład może być bardzo zdradliwe, o czym bardzo ciekawie przypomina nam rosyjski pisarz Władimir Makanin (ur. 1937), autor powieści Asan.

„Czerwony głód” Anne Applebaum - Wojna Stalina przeciw Ukrainie

Anne Applebaum

Czerwony głód

tytuł oryg.

Red Famine: Stalin's War on Ukraine, 1921-1933
(first published September 7th 2017)
tłumaczenie:
Barbara Gadomska i Wanda Gadomska
audiobook
czyta: Albert Osik
długość nagrania: 16 godz. 41 min
Published February 23rd 2018 by Agora S.A.
ISBN: 9788326820854

Memento mori optymisty