Wolna i niezawisła Ukraina jest jedynym prawdziwym gwarantem niepodległości Polski. Jeśli upadnie Ukraina, kwestią czasu będzie upadek Polski.
wtorek, 1 lutego 2022
Oj - słabo, słabo, czyli Max Czornyj i Jestem mordercą
poniedziałek, 31 stycznia 2022
"Nazwałem go Krawat" Milena Michiko Flašar - O pokonywaniu lęków
Milena Michiko Flašar
Nazwałem go Krawat
Bezimienny tłum, w którym na co dzień się poruszasz. Ty, maleńki trybik potężnej machiny. Kornie spełniasz swoje obowiązki, czyniąc to, czego się od Ciebie oczekuje, będąc dzięki temu utylitarną częścią otaczającej Cię rzeczywistości. Wiesz, że (…) trzeba być, a kiedy się jest, trzeba coś robić, coś osiągać [1]. Dlatego sukcesywnie udowadniasz swoją wartość, dbając o to, by razem z innymi poruszać się równym i miarowym krokiem. Ramię w ramię maszerujesz z takimi jak Ty, pilnując narzuconego rytmu. Lewa. Prawa. Lewa. Razem. Wspólnie. Są przed Tobą. Są za Tobą. Są obok Ciebie. Blisko, blisko. Jesteś integralną częścią zbiorowości. Cóż jednak czynić, jeśli stanie się to, czego od dawna się lękasz? Co, gdy wypadniesz z kołowrotku, a przy próbie powrotu, okaże się, że kręci się dla Ciebie zbyt szybko, by ponownie się na niego wdrapać? Wykluczeni, zmarginalizowani, niedopasowani – to właśnie oni są bohaterami debiutanckiej powieści austriacko-japońskiej pisarki Mileny Michiko Flašar (ur. 1980), pt. Nazwałem go Krawat.
środa, 26 stycznia 2022
"Gawędziarz" Mario Vargas Llosa - O dzikości i barbarzyństwie
Mario Vargas Llosa
Gawędziarz
Kraje Ameryki Łacińskiej to państwa, których tożsamość narodowa wykuta została w bolesnych, kolonialnych doświadczeniach. Traumy, jakich zaznała ludność rdzenna, mieszają się z dramatem ściąganych z Afryki niewolników, a gdzieś na powierzchni pływają jeszcze rojenia napływających Europejczyków, liczących na to, że za wielką wodą uda zrealizować się plany, które nie ziściły się na macierzystej ziemi. To wręcz fascynujące, że wielu spośród z tych wieloetnicznych kotłów dane jest funkcjonować, i to całkiem sprawnie, pod jednym sztandarem. Z drugiej jednak strony, jeśli przyjrzeć się sprawie wnikliwiej, może okazać się, że nie wszyscy mieszkańcy danego kraju, mają świadomość faktu, że są jego obywatelami. O jednej z tego typu grup bardzo ciekawie pisze peruwiański laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 2010, Mario Vargas Llosa (ur. 1936 r.), autor powieści Gawędziarz.
piątek, 21 stycznia 2022
"Królestwo z tego świata" Alejo Carpentier - Przeklęta rewolucja
Alejo Carpentier
Królestwo z tego świata
Profesor J.-B. Romain z Wydziału Etnologii Uniwersytetu Państwowego Haiti, bohater powieści Kraj bez kapelusza, Dany’ego Laferrière stwierdza, że aby zrozumieć aktualną sytuację swojej ojczyzny: Trzeba dotrzeć do korzenia rzeczy. Narody mają historię, trzeba zaczynać od początku (...) [1]. Co prawda naukowiec zbyt dosłownie bierze sobie tę sentencję do serca, zanurzając się w przeszłości bez reszty, zupełnie tracąc kontakt z teraźniejszością, ale sama idea poznania pradziejów macierzystej ziemi jest już jak najbardziej godna rozważenia – w końcu znając koleje losy naszych przodków, łatwiej jest uniknąć błędów, jakie stały się ich udziałem. Z tego względu wydaje się, że lektura Królestwa z tego świata pióra kubańskiego pisarza Alejo Carpentiera (1904 – 1980), winna być obowiązkowa dla każdego Haitańczyka. Co istotne, ta skromna objętościowo powieść, cechuje się na tyle uniwersalną wymową, że jest ona atrakcyjna także dla przedstawicieli innych nacji.
poniedziałek, 17 stycznia 2022
Jean-Christophe Grangé, Kongo requiem - aż żal, że to koniec
Jean-Christophe Grangé
Kongo requiem
niedziela, 16 stycznia 2022
Nie aż tak dobrze - Harry Harrison i Narodziny Stalowego Szczura
Harry Harrison
Narodziny Stalowego Szczura
piątek, 14 stycznia 2022
Jack Ryan po raz czwarty - Kardynał z Kremla Toma Clancy'ego
Tom Clancy
Kardynał z Kremla
czwartek, 13 stycznia 2022
"Kraj bez kapelusza" Dany Laferrière - O śmiechu przez łzy
Dany Laferrière
Kraj bez kapelusza
Humor to domena zrozpaczonych (…) [1] twierdzi jeden z protagonistów Kraju bez kapelusza, powieści autorstwa haitańskiego pisarza Dany’ego Laferrière (ur. 1953). I trudno nie przyznać mu racji, bo czyż nie jest tak, że kiedy złośliwy los do spółki z kapryśną fortuną doprowadzą nas do ostateczności i postawią pod ścianą, gdy życie zdaje się już tylko sumą kolejnych niepowodzeń oraz złych wieści, czyż właśnie w takich momentach walącego się świata, w obliczu narastającego bólu, żalu i rozgoryczenia, umysł nasz – ta potężna, a zarazem nieprzewidywalna machina – udręczony ciągłym napięciem i frustracją, szuka wytchnienia w próbie niezwykłej transmutacji, jaką jest zamiana płaczu w śmiech? Bo cóż po ronieniu gorzkich łez, skoro w swej bezsilności równie dobrze możemy się zaśmiać, kwitując parsknięciem otaczające nas spiętrzenie absurdu?