Kazuo Ishiguro "Pogrzebany olbrzym" - Błogosławieństwo niepamięci

Pogrzebany olbrzym

Kazuo Ishiguro

Tytuł oryginału: The Buried Giant

Tłumaczenie: Andrzej Szulc

Wydawnictwo: Albatros

Liczba stron: 448

 

 

 

 

Podstawą ludzkiej tożsamości jest pamięć – wydarzenia, które stały się naszym udziałem budują wizję własnej osoby, a wspomnienia będące udziałem całych społeczności tworzą takie wartości jak kultura oraz tradycja. Kiedy zapamiętywanie doświadczanych epizodów zaczyna szwankować, czy to w przypadku jednostki, czy też całej gromady, ludzie pogrążają się w bańce teraźniejszości, bytując w zamknięciu tu i teraz. Do takiej właśnie sytuacji dochodzi w dziele Pogrzebany olbrzym, autorstwa Kazuo Ishiguro, brytyjskiego pisarza o japońskich korzeniach, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie literatury przyznanej w 2017 roku w uznaniu za bycie tym, który w powieściach o potężnej sile emocjonalnej odsłonił otchłań pod naszym iluzorycznym poczuciem łączności ze światem.

Stare postapo wymiata, czyli Poczwarki Wyndhama

John Wyndham

Poczwarki

tytuł oryg. The Chrysalids lub Re-Birth
tłumaczenie: Juliusz Kydryński
Wydawnictwo Literackie Kraków 1984
Nagranie Zakładu Wydawnictw i Nagrań Polskiego Związku Niewidomych w Warszawie 1986
czyta: Piotr Gasparski

Mój pierwszy kontakt z twórczością Johna Wyndhama (1903-1969) miał miejsce niemal pół roku temu; była to lektura znanej, co najmniej trzykrotnie, na ogół ze słabym efektem, sfilmowanej powieści Dzień tryfidów. Książka wywarła na mnie wielkie wrażenie, tym bardziej, iż upływ czasu wcale nie uczynił jej mniej interesującą, a wręcz przeciwnie – przez dopełnienie powieściami takimi jak Blackout Elsberga, ukazujące zmiany zachodzące w naszym świecie w kwestii podatności na różne zagrożenia, nabiera coraz większej wartości. W efekcie było tylko kwestią czasu, bym pokusił się o następne dzieło Wyndhama. Padło na zachwalane mi już wcześniej przez znajomych Poczwarki. Nie dlatego, że czegoś bliższego się o nich naczytałem czy nasłuchałem, a po prostu one pierwsze wpadły mi w łapki. Do lektury, a dokładniej słuchania, przystąpiłem jak przysłowiowa tabula rasa – kompletnie nie wiedząc, czego się spodziewać.

O prawdziwej sile

Tylko bardzo silny psychicznie mężczyzna może wytrzymać z kobietą mądrzejszą od siebie.

Harrod-Eagles Cynthia, Ognisty anioł (Deatch Watch)

Noworoczne życzenia

***

Ostatni dzień roku przynosi refleksje poświęcone mijającym 365 dniom. Podsumowujemy osiągnięcia, rozliczamy się z niepowodzeń i jednocześnie snujemy nowe plany, stawiając sobie kolejne wyzwania oraz oczekiwania. Mamy nadzieję, że wam, drodzy czytelnicy, udało się zrealizować większość postanowień, a z poniesionych porażek wyciągnięcie wnioski, które pozytywnie zaprocentują w przyszłości. Nie przedłużając, składamy najserdeczniejsze noworoczne życzenia - oby Rok 2018 był równie dobry, albo jeszcze lepszy, niż odchodzący rok 2017.

Do siego roku!

Ambrose & Andrew Vystosky

***

Nie strzelaj! - bądź Człowiekiem w Sylwestra!

 Nie bądź rozwydrzonym dzieckiem, którym rządzą infantylne kaprysy - bądź odpowiedzialnym, szanującym nie tylko swoje zachcianki Człowiekiem.

William Faulkner "Dzikie palmy" - Człowiecze "Ja" kontra nieprzebrane masy

Dzikie palmy

William Faulkner

Tytuł oryginału: The Wild Palms

Tłumaczenie: Kalina Wojciechowska

Wydawnictwo: Książka i Wiedza

Liczba stron: 256

 

 

 

Szczęście, to jedno z tych imponderabiliów, których szczególnie pożądamy. Niemal każdy pragnie odczuwać radość, przyjemność, satysfakcję, spełnienie, ale niewielu potrafi spojrzeć na swój byt z perspektywy, która umożliwiłaby jego ocenę jako coś udanego i wartościowego, co jest jednym z warunków koniecznych do zadowolenia płynącego z własnego życia. Jednocześnie to, czego nie posiadamy, i czego nie potrafimy zdobyć, wzbudza w nas ten rodzaj żalu, który w sprzyjających warunkach może przerodzić się w zazdrość przemieszaną z nienawiścią. O tym, że pielęgnacja małego, prywatnego szczęścia może być rzeczą trudną, wręcz karkołomną, boleśnie przekonują się bohaterowie Dzikich palm, powieści pióra Williama Faulknera, amerykańskiego noblisty.

Aż nazbyt prawdopodobna apokalipsa, czyli Blackout Marca Elsberga

Marc Elsberg

Blackout. Najczarniejszy scenariusz z możliwych

tytuł oryginału: Blackout
tłumaczenie: Elżbieta Ptaszyńska-Sadowska
wydawnictwo: W.A.B. 2015
liczba stron: 784

Kiedy znajomy podarował mi grubaśne tomisko opatrzone nazwiskiem autora Marc Elsberg*, które nic mi nie mówiło, i tytułem BLACKOUT. Najczarniejszy scenariusz z możliwych, nie czułem się specjalnie prezentem zaintrygowany, tym bardziej, iż darczyńca sam tej powieści nie czytał i jej nie zachwalał. Muszę od razu jednak przyznać, możecie wierzyć lub nie, że gdy pierwszy raz ująłem w dłoń tę imponującą wagą i rozmiarami księgę, niby prąd przeszła mnie myśl – to musi być niezłe! Nie miałem ku temu przekonaniu żadnych podstaw, więc sam przed sobą próbowałem to obrócić w żart – w końcu bardzo grube książki znacznie częściej niż chude okazują się dobre, ale dziwne uczucie pozostało aż do momentu, gdy skończyłem poprzednią lekturę i pełen po równi obaw, co nadziei, zacząłem czytać.

Świąteczne życzenia 2017

Świąteczne życzenia

***

Kiedy w radio ze wzmożoną częstotliwością słyszymy Last Christmas, gdy z ekranu telewizora po raz kolejny szczerzy się do nas Kevin, gdy większość społeczeństwa ogarnia zakupowy szał, tak, że pasaże i galerie handlowe zamieniają się w dżunglę, w której króluje żądza posiadania i agresja, to zyskujemy pewność, że upragnione Święta wreszcie nadeszły. Panujący rozgardiasz może nużyć i męczyć, i jest z pewnością czasochłonny, dlatego tym bardziej nam miło, że udało się Wam, drodzy czytelnicy tego bloga, wygospodarować skromną cząstkę swego jakże cennego czasu, by tutaj zagościć. Zatem, by już nie przedłużać, pragniemy złożyć Wam serdeczne życzenia świąteczne. Niech okażą się one czasem spokoju, wypoczynku i relaksu. Oby udało się Wam zaszyć gdzieś w cichym kącie z ulubioną książką w ręku i zanurzyć się w lekturze. Zdrowia, szczęścia i pomyślności! Tego wszystkiego życzmy!

Ambrose & Andrew Vysotsky

***