Terry Pratchett, Stephen Baxter "Długa Wojna" - W stronę utopii

Długa Wojna

Terry Pratchett, Stephen Baxter

Tytuł oryginału: The Long War

Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Liczba stron: 448

 

 

 

 

Długa Ziemia… Całkiem nagle, dwadzieścia pięć lat temu, w Dniu Przekroczenia, ludzkość odkryła możliwość wejścia w nieskończony korytarz planet Ziemi, jedna za drugą, i dalej. A każda z nich była jak oryginał, mniej więcej, jeśli nie liczyć zaskakującego braku ludzkości i wszystkich jej dzieł. Każdy, kto chciał świat dla siebie, mógł go znaleźć – pośród niezliczonych miliardów światów, o ile obowiązujące teorie były zgodne z prawdą [1]. Tak w wielki skrócie można przedstawić koncept, który legł u podstawy cyklu powieściowego zatytułowanego Długa Ziemia, autorstwa brytyjskich pisarzy Terry’ego Pratchetta (1948 – 2015) oraz Stephena Baxtera (1957). Pierwszy tom serii – Długa Ziemia – koncentrował się na historii odkrycia całego ciągu równoległych Wszechświatów oraz próbie przedstawienia potencjalnych skutków, które wiązałyby się z tego typu niezwykłym zjawiskiem. Następna pozycja – Długa Wojna – to spojrzenie na Długą Ziemię z perspektywy jednego ludzkiego pokolenia, które minęło od momentu, kiedy przekraczanie, czyli wędrowanie po kolejnych alternatywnych wersjach Ziemi, stało się rzeczą powszechną.

Josef Kostohryz "Parasol pani Czernej" - Praskie sekrety

Parasol pani Czernej

Zdenka Hadrbolcová (właśc. Josef Kostohryz)

Tytuł oryginału: Paraple paní Černé

Tłumaczenie: Agnieszka Dębska

Wydawnictwo: Czytelnik 

Seria: z Jamnikiem

Liczba stron: 268

 

 

 

Niezbadane są wyroki literatury, która w sobie tylko znany sposób wybiera czytelników danych książek. Goszcząc w jednej z bibliotek, do której wszedłem z solennym postanowieniem wypożyczenia powieści czeskiego artysty, zawzięcie lustrowałem półki, na której zgromadzono dorobek naszych południowych sąsiadów. Po głębszej chwili namysłów i wahań w me ręce wpadła niepozorna książeczka zatytułowana Parasol pani Czernej, pióra Zdenki Hadrbolcovej. Pozycja o tyle enigmatyczna, że na okładce brakowało zwięzłego opisu treści czy choćby biogramu. Po przybyciu do domu i pobieżnym sprawdzeniu z czym właściwie będę mieć do czynienia, na jaw wyszło, że Hadrbolcová Zdenka to w rzeczywistości pseudonim Josefa Kostohryza, pisarza i tłumacza, który na język czeski przełożył m.in. Drugą płeć Simone de Beauvoir (uczynił to wspólnie z Hanou Uhlířovou). Równie spore zaskoczenie przeżyłem, kiedy przekonałem się, że Parasol pani Czernej to kryminał wydany w ramach czytelnikowskiej Serii z jamnikiem. Po tych wszystkich rewelacjach, przekonany, że człowiek, który swoim rodakom przybliżył tak przełomowe i ważne dzieło jak Druga płeć, z pewnością ma coś ciekawego do przekazania, zasiadłem wreszcie do lektury.

W lustrzanym odbiciu

Jako katolik rzymski Polskę mogę poświęcić, bowiem narodowość jest kwestią incydentalną, ale na rozrzedzenie katolicyzmu rzymskiego mojej zgody być nie może.

Adam Wielomski

Źródło: Błąd Saint-Simona, czyli głos polemiczny z Leszkiem Sykulskim, konserwatyzm.pl, 10 maja 2012 (za Wiki)

Obowiązek tych, którzy przeżyli, czyli Dziecięce koszmary Lisy Gardner

Lisa Gardner

Dziecięce koszmary

Tytuł oryginału: Live to tell
tłumaczenie: Katarzyna Procner-Chlebowska, Magdalena Procner
cykl: Detektyw D.D. Warren (tom 4)
wydawnictwo: Sonia Draga 2013
seria: kryminał
liczba stron: 408
wersja audio: długość 12 godzin 30 minut
czyta: Marta Grzywacz

Po polskim kryminale pióra Wojciecha Chmielarza, który nie spełnił moich oczekiwań, postanowiłem sięgnąć po pewniaka, czyli kolejną powieść amerykańskiej pisarki Lisy Gardner, a konkretnie Dziecięce koszmary - czwartą odsłonę cyklu powieściowego Detektyw D.D. Waren. Nie wiem czemu, odchodząc od wiernego tłumaczenia angielskiego tytułu – Żyć, by opowiedzieć, zdecydowano się na Dziecięce koszmary. W moim odczuciu główny motyw, wielokrotnie zresztą w powieści literalnie powtórzony, to Obowiązek tych, którzy przeżyli. No ale, jak się już niejednokrotnie przekonałem, niezbadane są decyzje polskiego wydawniczego marketingu.

Kolejna niedoróbka, czyli Wampir Chmielarza

Wampir

Wojciech Chmielarz

cykl: Cykl gliwicki (tom 1)
wydawnictwo: Czarne 2015
seria: Ze Strachem
liczba stron: 323

Mateusz nie miał powodu pragnąć śmierci. Był zwykłym dwudziestolatkiem. Studiował socjologię, ale planował przenieść się na informatykę. Chciał podróżować, zwiedzić świat. Pewnej majowej nocy wszedł na dach wieżowca i skoczył. Nie zostawił listu. Nikt niczego nie widział. Prokuratura uznała, że to samobójstwo.

Wynajęty przez matkę krnąbrny prywatny detektyw Dawid Wolski rozpoczyna śledztwo i wchodzi w zaskakująco bezwzględny świat nastolatków. Sprawa komplikuje się coraz bardziej, kiedy tajemnice gliwickich zaułków zaczynają splatać się z wirtualną rzeczywistością. Co łączyło Mateusza z Alicją, zaginioną dziewczyną, której szuka całe miasto? Czy Mateusz miał jakiś związek z siecią nastoletnich prostytutek? Dlaczego niektórzy członkowie jego rodziny najwyraźniej woleliby ukręcić łeb śledztwu?

Ta wciągająca i pełna zaskakujących zwrotów akcji powieść otwiera gliwicki cykl kryminałów Chmielarza.

Taką notką na okładce kusi przyszłych czytelników wydawnictwo Czarne, którego nakładem ukazała się książka Wampir autorstwa Wojciecha Chmielarza. Raczej sam bym po tę pozycję nie sięgnął, ale że była lekturą maja 2017 w rawskim Dyskusyjnym Klubie Książki, więc zacząłem czytać, po równi pełen obaw, co nadziei. Obaw, gdyż do polskich powieści kryminalnych wybitnie ostatnio nie mam szczęścia, a nadziei, gdyż w przeszłości zdarzały się jednak i udane polskie podejścia do tego gatunku.

Agatha Christie "Myszki trzy" - Kryminalna wyliczanka

Myszki trzy

Agatha Christie

Reżyseria: Robert Chodur

Teatr: Kurtyna

Czas trwania: 90 min.

 

 

 

 

 

Teatr to słowo, które można rozumieć dwojako. Pod tym terminem skrywa się zarówno widowisko, w którym grupa aktorów odgrywa sztukę przed zgromadzoną publiczności, jak i budynek, w murach którego wystawiane są przedstawienia. Dzięki pracy Roberta Chudora, aktora występującego na deskach Teatru im. Wandy Siemaszkowej, reżysera oraz opiekuna dębickiego Teatru Kurtyna, możemy przekonać się, że teatr to przede wszystkim tworzący go ludzie, a brak pełnoprawnego obiektu nie jest żadną przeszkodą w prezentowaniu następnych inscenizacji. W ubiegły weekend (2017-05-27) w Domu Kultury Śnieżka swoją premierę miała kolejna sztuka przygotowana przez Roberta Chodura oraz aktorów Teatru Kurtyna – tym razem widzowie uraczeni zostali dziełem Myszki Trzy, kryminałem z elementami komedii, będącym adaptacją opowiadania Pułapka na myszy pióra Agathy Christie.

Terry Pratchett, Stephen Baxter "Długa Ziemia" - Wędrówka wzdłuż nieskończoności

Długa Ziemia

Terry Pratchett, Stephen Baxter

Tytuł oryginału: The Long Earth

Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Liczba stron: 368

 

 

 

 

Czy urządzenie o niezbyt wyrafinowanej budowie, którego źródłem energii jest ziemniak może zmienić losy całej cywilizacji? Okazuje się, że jeżeli jest się obdarzonym bogatą wyobraźnią, to można przynajmniej stworzyć bardzo ciekawą wizję takiej sytuacji. W końcu wspomniana roślina, która do Europy trafiła pod koniec XVI wieku, to podstawowy składnik dań na całym świecie – dlaczegóż więc, nie miałaby ona towarzyszyć ludzkości w jej kluczowych odkryciach?

W powieści Długa Ziemia, autorstwa czołowych brytyjskich pisarzy – Terry’ego Pratchetta (1948 – 2015) oraz Stephena Baxtera (1957) – to właśnie ziemniak wykorzystywany jest do budowy aparatu zwanego krokerem, za sprawą którego człowiek może wyruszyć w niezwykłą podróż po światach równoległych. Książka oparta jest na koncepcji kwantowego multiwszechświata, zgodnie z którą w przestrzeni kwantowej znajdują się ogromne ilości, egzystujących równolegle uniwersów. Pozycja Pratchetta i Baxtera koncentruje na próbie odpowiedzi na pytanie, jak wyglądałaby rzeczywistość, gdyby ludzie odkryli możliwość wędrowania pomiędzy poszczególnymi Ziemiami (składającymi się na tytułową Długą Ziemię), i jakie wynikałyby z tego konsekwencje.

priorytety katolicyzmu

Nie jest ważne czy w Polsce będzie kapitalizm, wolność słowa, czy w Polsce będzie dobrobyt. Najważniejsze, żeby Polska była katolicka.

Henryk Goryszewski

II miejsce w II edycji plebiscytu Srebrne Usta (1993)