Na krańcach człowieczeństwa - "Podróż do kresu nocy"

Podróż do kresu nocy

Louis-Ferdinand Céline

Tytuł oryginału: Voyage au bout de la nuit

Tłumaczenie: Wacław Rogowicz

Wydawnictwo: Krąg

Liczba stron: 373

 

 

 

Artysta nie jest synonimem świętego, chociaż w przypadku wielu wybitnych i nieprzeciętnych osobników istnieją próby, by takowe mniemanie podtrzymać. Życiorysy twórców, którzy za sprawą swoich płodów na stałe zapisali się w annałach historii, bardzo często są stosownie modyfikowane, koloryzowane, a niekiedy wybielane, tak, by nieskażony pozostał portret człowieka na wskroś idealnego, bez skazy, bez wad. Niewygodne fakty, drobne grzeszki, chwile słabości, dowody intelektualnych porażek czy moralnych klęsk są skrzętnie pomijane bądź przemilczane, chociaż to właśnie one świadczą o tym, że mamy do czynienia z człowiekiem z krwi i kości, a więc istotą skorą do pomyłek i ułomności, która szuka i błądzi. Dobrym przykładem posiadacza takiej czystej biografii jest choćby polska noblistka, Wisława Szymborska, w przypadku której rzadko wspomina się o jej związkach ze stalinizmem – w szkołach najczęściej czyta się poezję noblistki, ale na ogół nie mówi się, że Szymborska napisała niejeden wiersz pochwalny poświęcony komunistycznemu reżimowi, albo, że była jedną z 53 osób, które podpisały Rezolucję Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego, wyrażając w ten sposób poparcie dla wyroku władz PRL-u, skazującego na karę śmierci trzech duchownych katolickich oskarżonych o współpracę z wywiadem amerykańskim. Jeszcze bardziej kontrowersyjnym życiorysem może poszczycić się Louis-Ferdinand Céline, potocznie uchodzący za enfant terrible światowej literatury.

Polska armia w świadomości Amerykanina

A te przenosiny... będzie gorzej niż na paradzie polskiego wojska.

Stephen King pod pseudonimem Richard Bachman w powieści Ostatni bastion Barta Dawesa

Rozterki szwedzkiego policjanta

...często rozmawiał z kolegami z pracy o tym, że w ciągu ostatnich lat dużo trudniej jest wykonywać zawód policjanta. Jednak teraz, gdy siedział w biurze i jesienne liście przyklejały się do szyb, zastanawiał się, czy to rzeczywiście prawda, a nie tylko wymówka, żeby nie musieć uczyć się, jak zmienia się społeczeństwo i tym samym przestępstwo.

Ręka Henning Mankell

DRIVE SLOWER!

JEDŹ WOLNIEJ!

Tygrys > 60 km/h
Wilk >>>>> 80 km/h
Gepard >>>>>> 113 km/h
>>>>>>>>>>>>>>>>>> a Ty?

Zwierzęta są przystosowane do unikania obiektów, które występują w przyrodzie (drapieżników). Poruszające się szybciej są dla nich zabójcze. Jeżdżenie po drogach do tego nie przeznaczonych (poza autostradami i drogami szybkiego ruchu) z prędkością większą niż 90 km/h jest nie tylko warcholstwem (świadome łamanie przepisów), ale i szkodnictwem ekologicznym.

Wasz Andrew

Szukając schronienia przed pustką - "Kuchnia"

Kuchnia

Banana Yoshimoto

Tytuł oryginału: Kitchin

Tłumaczenie: Anna Zielińska-Elliott

Wydawnictwo: PIW

Liczba stron: 134

 

 

 

 

Śmierć osoby, z którą łączyły nas bliskie relacje, to zawsze trudne doświadczenie. Bardzo ciężko jest pogodzić się z odejściem kogoś, kto przez wiele lat stanowił integralną część naszego wycinka rzeczywistości, kogoś, kto w naszym prywatnym Wszechświecie pełnił istotną rolę. To właśnie w takich momentach świat prezentuje nam swoje bezwzględne oblicze, a życie okazuje się wyłącznie ulotną chwilą, którą bardzo trudno jest właściwie i w pełni wykorzystać. To brutalne uświadomienie człowieczej efemeryczności jest niekiedy przeżyciem mocno wstrząsającym, po którym trudno jest wrócić na dotychczasowe tory, co zostało ciekawie ukazane w książce Kuchnia, autorstwa Banany Yoshimoto.

Ręka

Henning Mankell

Ręka.Wszystko, co powinniście wiedzieć o Kurcie Wallanderze

tytuł oryginału: Handen. Ett fall för Wallander
tłumaczenie: Paulina Jankowska


Cykl: Komisarz Wallander (tom 12) | Seria: Mroczna Seria
Wydawnictwo: W.A.B.

Gdy ostatnio odwiedziłem moją ulubioną bibliotekę, akurat na kontuarze leżała książka Henninga Mankella z wydrukowaną na okładce plakietką Ostatnie śledztwo Kurta Wallandera. Nie byłem nigdy prawdziwym fanem tego autora, choć jego powieści bardzo cenię, niektóre kryminały oceniam bardzo wysoko, a COMEDIA INFANTIL okazała się niezapomnianą lekturą. Postanowiłem więc, że nie zostawię i tej jego książki w spokoju, skoro sama się pcha w moje ręce.

Blood, Bullets and Bodies

Krew, kule i ciała - historia kryminalistyki

Catching History's Criminals: The Forensics Story

(Wielka Brytania, BBC 2015)

Jakiś czas temu Fokus TV zaoferowało polskim telewidzom niesamowitą gratkę prosto znad Tamizy w postaci dokumentalnego miniserialu poświęconego historii kryminalistyki. Jak się można było spodziewać, przeszedł on niezauważony przez szersze rzesze odbiorców, podobnie jak i inne wartościowe produkcje. Nie można się dziwić – z reguły reklamowane są tylko knoty z jakiegoś powodu wygodne dla władzy lub rokujące na wysoką oglądalność, a więc mające za swój target plebs. Czasami nawet ambitnym i żądnym wiedzy trudno znaleźć coś interesującego w ramówkach pękających od Czasu Honoru, Komisarza Alexa i Czterech Pancernych, że o tysiącodcinkowych dziełach, rodem już nie tylko z Ameryki Południowej, nie wspomnę. Dlatego też postanowiłem napisać o tej produkcji BBC, by potencjalnie zainteresowani go znów nie przegapili, jeśli ponownie zostanie wyemitowany przez rodzimą telewizję, na co mam wielką nadzieję.

Z okazji Nowego Roku Szkolnego

Zasadniczą funkcją naszego systemu edukacji jest oswojenie hedonistycznie teraźniejszych dzieci, przekształcając ich w przyszłościowo zorientowanych dorosłych, gotowych do zajęcia swojego miejsca na linii produkcyjnej. (…) Dzisiejszy model edukacji w takim samym stopniu polega na spowodowaniu, by dzieci zapomniały o swoim rozbawieniu i spontaniczności, jak również na uczeniu ich różnych rzeczy. Zostań na swoim krześle, nie rozmawiaj, nie baw się, odraczaj gratyfikację, słuchaj się przełożonych i toleruj nudę. Są to niektóre z głównych lekcji wpajanych przez tradycyjny system szkolnictwa.

Paradoks czasu (The Time Paradox: The New Psychology of Time That Can Change Your Life) - Philip Zimbardo, John Boyd