Ostrożnie z ocenami, czyli Niemiecki bękart

Camilla Läckberg

Niemiecki bękart

tytuł oryginału: Tyskungen
Cykl: Saga o Fjällbace (tom 5)*
tłumaczenie: Inga Sawicka
lektor: Marcin Perchuć
wydawnictwo: Czarna Owca 2012

Niezmiennie zadowolony z wysłuchania kolejnych czterech audiobooków z serii Saga o Fjällbace w wirtuozerskiej interpretacji Marcina Perchucia postanowiłem, co mi się nieczęsto zdarza, kontynuować bez oglądania się na inne lektury czytane czy mówione i sięgnąłem po piątą odsłonę cyklu – wersję audio powieści Niemiecki bękart. Miałem nadzieję, że szwedzka gwiazda kryminału obyczajowego Camilla Läckberg po raz kolejny po mistrzowsku połączy wątki kryminalne z innymi, tak dla niej charakterystycznymi, ale i byłem pełen obaw, czy ta sztuka równie dobrze uda się i tym razem.

Alexandru Ivasiuc "Westybul" - Miłosna soczewka

Westybul

Alexandru Ivasiuc

Tytuł oryginału: Vestibul

Tłumaczenie: Danuta Bieńkowska

Wydawnictwo: PIW

Seria: Proza Współczesna

Liczba stron: 272

Westybul (łac. vestibulum) to wystawny przedpokój przy wejściu do rezydencji bądź pałacu, który stanowi połączenie głównego wejścia z resztą pomieszczeń. W Starożytności westybul miał formę korytarza bądź holu, natomiast w barokowych i renesansowych pałacach oraz obecnie, w teatrach, filharmoniach czy innych gmachach użyteczności publicznej, westybul to rozbudowany, ozdobny i dekoracyjny przedsionek, pełniący funkcję reprezentacyjną. Westybul to również tytuł powieści Alexandru Ivasiuca, opublikowanej na łamach serii Proza Współczesna, firmowanej logiem Państwowego Instytutu Wydawniczego.

W oparach metafizycznej pustki, czyli "Nuda" A. Moravii

Nuda

Alberto Moravia

Tytuł oryginału: La noia

Tłumaczenie: Monika Woźniak

Wydawnictwo: W.A.B.

Seria: Nowy Kanon

Liczba stron: 288

Nuda to jeden ze stanów emocjonalnych, traktowany jako odmiana frustracji bądź stresu, przejawiający się niemożliwym do przezwyciężenia uczuciem wewnętrznej pustki, obojętnością oraz brakiem zainteresowania. Powodowana jest najczęściej jednostajnością, powtarzalnością, brakiem zmiany otoczenia i płynących z niego bodźców. Nuda sama w sobie, traktowana jako zjawisko, obserwowana z zewnątrz, gdy nas osobiście nie dotyka, jest uczuciem szalenie interesującym, o czym możemy przekonać się na podstawie lektury powieści Nuda Alberto Moravii.

Alberto Moravia "Rzymianka" - Wyznania włoskiej kurtyzany

Rzymianka

Alberto Moravia

Tytuł oryginału: Romana

Tłumaczenie: Zofia Ernstowa

Wydawnictwo: Czytelnik

Seria: Z Kotem

Liczba stron: 524

Prostytucja, czyli świadczenie usług seksualnych w zamian za pieniądze bądź inne korzyści materialne, to czynność stara jak świat, towarzysząca ludzkości od jej zarania. Mimo długiej historii, prostytucja bardzo często traktowana jest jako forma patologii i z tego powodu stanowi temat tabu. Prostytutki postrzegane są na ogół jako osoby wykolejone, a ich rola w społecznej tkance jest skrzętnie pomijana. Płatna miłość nie jest jednak kwestią zupełnie zmarginalizowaną – jako zagadnienie kontrowersyjne i dyskusyjne chętnie wykorzystywane jest przez literaturę. Nana Emila Zoli oraz Wyznania chińskiej kurtyzany Miao Sing to niewątpliwie najgłośniejsze tytuły, które poruszają wątek prostytucji. Kolejnym utworem, którego fabuła związana jest ze wspomnianą materią jest Rzymianka Alberto Moravii. To właśnie temu dziełu chciałbym dzisiaj poświęcić kilka refleksji.

Ofiara losu, czyli o umiejętności bycia szczęśliwym

Camilla Läckberg

Ofiara losu

tytuł oryginału: Olyckfageln
cykl: Saga o Fjällbace (tom 4)
tłumaczenie: Inga Sawicka
lektor: Marcin Perchuć
Wydawnictwo: Czarna Owca 2012

Urzeczony trzema pierwszymi powieściami Camilli Läckberg z cyklu Saga o Fjällbace postanowiłem iść za ciosem i kontynuować ten maraton czytelniczy, co nie zdarza mi się zbyt często. Na ogół kolejne pozycje z serii wydawniczych, zwłaszcza kryminały, przeplatam innymi lekturami. Brawurowa interpretacja Marcina Perchucia, który użyczył głosu dla wersji Sagi w formie audio, sprawiła jednak, że tym razem stało się jak wspomniałem we wstępie i tak oto przyszedł czas na Ofiarę losu, czyli czwartą książkę cyklu. Jak zwykle w takim wypadku, pełen obaw, czy autorka utrzyma dotychczasowy poziom, założyłem słuchawki i oddałem się lekturze.

Klapa konkursu

No i nadszedł czas ogłosić zakończenie naszego konkursu. Nie ma się co rozwodzić – nie nadesłano żadnych recenzji. Nie powiem, żebym tego nie przewidywał, no ale trzeba było spróbować. To też jakieś doświadczenie.

Wasz Andrew

Śmiertelna maska, czyli "Zimny płomień"

Zimny płomień

Yukio Mishima

Tytuł oryginału: Onnagata

Tłumaczenie: Henryk Lipszyc

Wydawnictwo: Świat Książki

Liczba stron: 240

Maska to przykrycie twarzy, z wyciętymi otworami na oczy. Przywdziewającemu ją człowiekowi, zasłaniającemu swoje oblicze, zdecydowanie łatwiej jest ukryć targające nim emocje, dla których główną areną ekspresji jest twarz. To właśnie na przedniej części głowy odmalowują się wszelakiej maści grymasy czy uśmiechy, to tutaj wykwitają niespodziewane skrzywienia, pojawiają się niekontrolowane skurcze, wesołe melodie wygrywają różnorakie tiki. Z uwagi na potencjał skrytości, jaki mieści w sobie maska, przedmiot ten uchodzi za symbol nieznanego. Wydaje się, że maska bardzo dobrze charakteryzuje także prozę Yukio Mishimy, o czym można przekonać się na podstawie lektury zbioru opowiadań zatytułowanego Zimny płomień.

Rój. Zbiorowa inteligencja

Rój. Zbiorowa inteligencja

oryg. KISCHWÄRME - DIE INTELLIGENZ DER MASSEN*
reżyser: Jakob Kneser
film dokumentalny, Niemcy, 2009, 44 min.

Kilka dni temu na którymś z kanałów naziemnej telewizji cyfrowej (tej darmowej), raczej nie poprzedzonym literkami TVP, przypadkiem natrafiłem na film Rój. Zbiorowa inteligencja.

Jak łatwo się domyślić, rzecz traktuje głównie o owadach. Nie mają struktury społecznej w naszym, ludzkim rozumieniu. Nie ma kierowników i nadzorców, a taka choćby królowa pszczół wcale nie podejmuje decyzji w imieniu czy na potrzeby społeczności. To temat znany, ale tutaj został prosto i zarazem interesująco przedstawiony. Po tytule spodziewać się można jeszcze nawiązania do zachowań ptaków czy ryb, i tu też się nie pomylimy. Przyjemnym zaskoczeniem jest dość obszerny fragment o pewnych specyficznych zachowaniach nietoperzy i... ludzi. Na uwagę w szczególności zasługuje ten ostatni wątek, a konkretnie eksperyment ze zgadywaniem wagi bydła, w którym wykazano, że odpowiednio duża grupa dyletantów dokładniej wyznaczy wagę krowy, niż najlepszy ekspert.