Ulica
Izrael Rabon
Tytuł oryginału: Di gas
Tłumaczenie: Krzysztof Modelski
Wydawnictwo: Dolnośląskie
Seria: Biblioteka Pisarzy Żydowskich
Liczba stron: 169
20-lecie międzywojenne to okres w
historii Polski równie ciekawy, co krótki. W powszechnej świadomości kojarzy
się on z odradzającą się państwowością (czego niejakim zwieńczeniem jest
Powstanie Wielkopolskie), której nieustannie należało bronić (m.in. w wojnie
polsko-bolszewickiej); dynamicznym rozwojem (sławetny Centralny Okręg
Przemysłowy, powstanie miasta i portu Gdynia) oraz bardzo wyrazistymi osobistościami,
na czele z Ignacym Mościckim, Józefem Piłsudskim, Ignacym Janem Paderewskim,
Romanem Dmowskim czy Eugeniuszem Kwiatkowskim. 20-lecie to także cały ogrom
literackich nazwisk: Bruno Schulz, Stanisław Witkacy Witkiewicz, Witold Gombrowicz, Ferdynand Goetel, Maria
Dąbrowska, Zofia Kossak, Zofia Nałkowska, Andrzej Strug czy Zbigniew Uniłowski
to tylko wierzchołek góry lodowej. A przecież oprócz tych gwiazd, które całkiem
mocnym blaskiem świecą i dzisiaj, nie brak artystów i artystek, które obecnie
zostały niemal zupełnie zapomniane – przykładem takiego pisarza, którego spuścizna
wegetuje na krawędzi niebytu jest Izrael Rabon (1900 – 1941), tworzący w języku
jidysz poeta, prozaik, eseista i krytyk literacki, autor powieści Ulica.
