wtorek, 25 lipca 2017

Krzyżactwo i polactwo wiecznie żywe, czyli Czarny manuskrypt Krzysztofa Bochusa




Czarny manuskrypt

Krzysztof Bochus
wydawnictwo: Muza 2017
liczba stron: 384



Jakiś czas temu użytkownik LC* Unicorn zarekomendował mi do przeczytania, a w domyśle i do zrecenzowania, Czarny manuskrypt, debiutancką powieść Krzyszofa Bochusa, urodzonego w 1955 roku polskiego dziennikarza, publicysty, wykładowcy akademickiego i politologa. Pamiętając o gorzkich rozczarowaniach, jakie przyniosły mi podobne sugestie w przypadku innych polskich rodzących się „gwiazd”, szczególnie zaś Piotra Gibowskiego i Konrada T. Lewandowskiego, odniosłem się do tej sugestii z dużą rezerwą. Musiało być w niej jednak coś przekonującego, gdyż pomimo głęboko we mnie tkwiącej urazy i niechęci, poleciłem książkę do zakupienia w rawskiej bibliotece publicznej, bardzo przyjaznej czytelnikom i otwartej na ich potrzeby. Kiedy dostałem tomik do ręki, moje rozterki jeszcze się pogłębiły. Oto czym kusił tekst na okładce:



poniedziałek, 24 lipca 2017

Multimedialny maraton, czyli Dzień tryfidów Johna Wyndhama

Jakiś czas temu, w sumie już dość dawno temu, oglądałem film produkcji brytyjskiej (czy też jako kto woli miniserial) emitowany u nas w dwóch częściach:





Dzień Tryfidów (2009)

tytuł. oryg. The Day of the Triffids
reżyser: Nick Copusscenariusz: Patrick Harbinson
produkcja: BBC
pełna lista płac:
http://www.filmweb.pl/serial/Dzie%C5%84+Tryfid%C3%B3w-2009-500597



piątek, 21 lipca 2017

Margaret Atwood "Wynurzenie" - Wyplątując się z gmatwaniny masek

Wynurzenie

Margaret Atwood

Tytuł oryginału: Surfacing
Tłumaczenie: Teresa Poniatowska, Jolanta Plakiewicz
Wydawnictwo: Książka i Wiedza
Liczba stron: 240
 
 
 
 
 
Na przełomie lat 60-tych i 70-tych XX wieku cywilizacja zachodnia uległa szeregowi przemian społeczno-obyczajowych, które określa się wspólnym mianem rewolucji seksualnej. Owe przeobrażenia to pochodne kontrkultury, czyli negacji dotychczasowych systemów wartości wraz z propozycjami diametralnie nowych wzorców i ideałów. Szumne hasła największym echem odbiły się w środowiskach ludzi młodych, odrzucających konformistyczny styl życia swoich rodziców. Celem wyrastających jak grzyby po deszczu ruchów społecznych stała się próba wkroczenia w erę wyzwolenia, miłości, pokoju, współodczuwania i jedności rodzaju ludzkiego. Jednym z efektów ubocznych tak diametralnych przetasowań był choćby głęboki konflikt międzypokoleniowy – o tym na jakiej płaszczyźnie mogło dochodzić do konfliktów ciekawie opowiada dzieło Wynurzenie autorstwa kanadyjskiej pisarki Margaret Atwood (ur. 1939).

piątek, 14 lipca 2017

Géza Ottlik "Szkoła na granicy" - W trybach karności

Szkoła na granicy

Géza Ottlik

Tytuł oryginału: Iskola a határon
Tłumaczenie: Tadeusz Olszański
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 480
 
 
 
 
 
Pajęczyna powiązań spajająca pojedynczą ludzką istotę ze społecznością, w której przyszło jej egzystować jest równie subtelna, co potężna. Człowieczy żywot to ciąg nieustannych relacji, które w mniejszym bądź większym stopniu zostają zadzierzgnięte z otoczeniem. Te interakcje nie zawsze są dobrowolne, nierzadko są one wynikową konieczności i przymusu. W końcu środowiska, w które trafiamy nie muszą być przyjazne, ba, wrogość czy przemoc to rzeczy towarzyszące niejednemu osobnikowi. Cóż jednak czynić, kiedy już znajdziemy się w sidłach nieżyczliwego i nieprzychylnego towarzystwa? Do wyboru pozostają bierność i poddanie się przygniatającej woli większości, co jednak może wiązać się z upokorzeniem. Inną ewentualnością jest walka – opór, brak akceptacji narzucanych reguł, próba przeciwstawienia się utartym schematom. Opcja druga pozwala na zachowanie niezależności, chociaż jest zdecydowanie trudniejsza – boleśnie przekonują się o tym bohaterowie książki Szkoła na granicy, autorstwa węgierskiego prozaika Gézy Ottlika.

piątek, 7 lipca 2017

Terry Pratchett, Stephen Baxter "Długi Mars" - Czerwone oblicza

Długi Mars

Terry Pratchett, Stephen Baxter

Tytuł oryginału: The Long Mars
Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Liczba stron: 368





 

Minęło już ćwierć wieku od Dnia Przekroczenia, kiedy (…) dzieciaki na całym świecie ściągnęły z sieci specyfikację prostego elektronicznego aparatu zwanego krokerem, po czym zgodnie z instrukcją przesunęły przełącznik… i przekroczyły – nie prawo ani w lewo, nie do przodu ani do tyłu, ale w całkiem innym kierunku. (…) Przeszły w świat całkiem podobny do Ziemi – dawnej Ziemi, Ziemi Podstawowej – tyle, że nie było w nim ludzi, dopóki nie pojawiły się (…) dzieciaki (…), materializujące się w powietrzu [1]. Ziemia oraz nieskończona liczba jej kolejnych, aczkolwiek bezludnych wersji to koncept, który legł u podstaw cyklu Długa Ziemia, autorstwa dwójki brytyjskich pisarzy – Terry’ego Pratchetta oraz Stephena Baxtera. Konsekwencje niezwykłego wydarzenia, jakim niewątpliwie było odkrycie łańcucha równoległych światów, opisano w pierwszym tomie serii, zatytułowanym Długa Ziemia. Historia kolonizacji Długiej Ziemi zaprezentowana została w powieści Długa Wojna.

wtorek, 4 lipca 2017

Przyjaciele po grób, czyli Bodenstein i Kirchhoff po raz drugi

















Nele Neuhaus

Przyjaciele po grób

tytuł oryginału: Mordsfreunde
cykl: Oliver von Bodenstein i Pia Kirchhoff (tom 2)
tłumaczenie: Anna Urban, Miłosz Urban
wydawnictwo: Media Rodzina 2013
seria: Gorzka Czekolada
liczba stron: 408

wersja audio:
czas trwania: 12 godz. 58 min.
lektor: Maja Ostaszewska



No i przyszedł czas na drugie, po Nielubianej, spotkanie ze stworzonym przez niemiecką pisarkę Nele Neuhaus* sympatycznym duetem z Wydziału Terroru Kryminalnego i Zabójstw K11 w komendzie w Hofheim – komisarzem Oliverem von Bodensteinem i jego podwładną Pią Kirchhoff. Pierwsza powieść cyklu okazała się bardzo dobrze napisanym, wciągającym kryminałem, a jak wypadła druga, czyli Przyjaciele po grób, którą poznałem nie w wersji drukowanej, jak pierwszą, tylko w formie audiobooka?



poniedziałek, 3 lipca 2017

Oparte na faktach, czyli dwie opowieści o psach

Jakiś czas temu przypadkiem, na którymś z kanałów publicznej telewizji, trafiłem na film:




Przygoda na Antarktydzie (2006)

tutuł oryg.: Eight Below
reżyseria: Frank Marshall
scenariusz: David DiGilio
pełna lista płac:
http://www.filmweb.pl/Przygoda.Na.Anarktydzie



niedziela, 2 lipca 2017

Minimalistyczne arcydzieło, czyli dwunastu gniewnych ludzi





Dwunastu gniewnych ludzi (1957)

12 Angry Men
reżyseria: Sidney Lumet
scenariusz: Reginald Rose
czas: 1 godz. 36 min.
gatunek: dramat sądowy
produkcja: USA

Gdy mówi się o miernych sukcesach naszego kina na arenie międzynarodowej, przyczyn na ogół upatruje się w finansach, dużo skromniejszych niż te, którymi dysponuje Hollywood, nie poruszając w ogóle tematu poziomu naszych aktorów. Dwunastu gniewnych ludzi pokazuje dobitnie, że można zrobić film, który na zawsze wpisze się do czołówki dorobku kina światowego, nie dysponując niczym więcej, niż jednym dużym pomieszczeniem (sala obrad i przyległa łazienka) ze stałą dekoracją, dwunastoma świetnymi aktorami, budżetem w kwocie 350 tys. dolarów, dziewiętnastoma dniami na zdjęcia i dobrym scenariuszem.



piątek, 30 czerwca 2017

Yasutaka Tsutsui "The Girl Who Leapt Through Time" - Yasutaka Tsutsui i meandry ludzkiego umysłu

The Girl Who Leapt Through Time

Yasutaka Tsutsui

Tytuł oryginału: Toki wo kakeru shōjo
Tłumaczenie: David Karashima
Wydawnictwo: Alma Books
Liczba stron: 176
 
 
 
 
Tekst można przeczytać na stronie portalu Honbon:
 
http://honbon.pl/publicystyka/yasutaka-tsutsui-i-meandry-ludzkiego-umyslu/
 

piątek, 23 czerwca 2017

Olga Tokarczuk "Prawiek i inne czasy" - O ludziach, ludziach i ludziach

Prawiek i inne czasy

Olga Tokarczuk

Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 272
 
 
 
 
 
 
Prawiek jest miejscem, które leży w środku wszechświata. Gdyby przejść szybkim krokiem Prawiek z północy na południe, zabrałoby to godzinę. I tak samo ze wschodu na zachód. A jeśliby kto chciał obejść Prawiek naokoło, wolnym krokiem, przyglądając się wszystkiemu dokładnie i z namysłem – zajmie to cały dzień. Od rana do wieczora [1]. Wnikliwa lektura Prawieku i innych czasów – powieści Olgi Tokarczuk, z której pochodzi powyższy cytat – zajmie uważnemu czytelnikowi jeszcze więcej czasu, bowiem dzieło, które uhonorowane zostało Nagrodą Fundacji im. Kościelskich, przywodzi na myśl płody południowoamerykańskich pisarzy (Roberto Arlta, Ernesto Sábato, Julio Cortázara), usiłujących stworzyć tzw. literaturę totalną, tj. pozycję zawierającą w sobie chociaż okruch ABSOLUTU.

wtorek, 20 czerwca 2017

zalety demokracji



Mamy wolność słowa ~ I wolność bycia sobą ~ Mamy prawo wyboru ~ I prawo do bycia idiotą

obecne motto grupy Dezerter

poniedziałek, 19 czerwca 2017

dziwne zwłoki, czyli hiszpański Trup




Trup (2012)

tutuł oryginału: El Cuerpo
reżyseria: Oriol Paulo
scenariusz: Oriol Paulo, Lara Sendim
produkcja: Hiszpania
1 godz. 48 min.


Nie jestem namiętnym kinomanem. Owszem – doceniam dobry film, ale nie śledzę na bieżąco rankingów popularności, nowości ani oscarowych gal. Jakiś czas temu kolega gorąco mnie zachęcał do obejrzenia filmu pod dziwnym tytułem Trup. W końcu dałem się skusić i nie wiedząc nawet do jakiego gatunku filmowego się przymierzam, zacząłem oglądać. Widząc, iż obraz jest produkcji hiszpańskiej, byłem pewien obaw, gdyż kino iberyjskie jest mi zasadniczo obce, podobnie jak większości ludzi nad Wisłą. Szybko okazało się, że to błąd.



sobota, 17 czerwca 2017

Rock*Mann, czyli jak nie zostałem saksofonistą




Wojciech Mann

Rock*Mann, czyli jak nie zostałem saksofonistą

wydawnictwo: Znak 2010
liczba stron: 205



Lekturą czerwca 2017 w rawskim Dyskusyjnym Klubie Książki była autobiografia znanego dziennikarza muzycznego Wojciecha Manna pod tytułem Rock*Mann, czyli jak nie zostałem saksofonistą. Z wyborem książek w DKK jest ostatnio ten problem, że nie zawsze mamy w czym wybierać, gdyż gusta większości oddziałów, a więc i większość zamówień, oscylują wokół poziomu harlequina. Na bezrybiu i rak ryba, więc czasami trzeba brać to, na co się w ogóle nie ma ochoty. Pomijając niechcianą tematykę czy gatunki literackie ma to i inną oczywistą wadę – jest duże ryzyko natrafienia na dzieła o poziomie absolutnie nieakceptowalnym. Ma jednak i zaletę – z musu trzeba się chwytać za gatunki i autorów, po które w przypadku wolnego wyboru i nieograniczonej podaży nigdy byśmy nie sięgnęli. To na pewno poszerza horyzonty, nie tylko literackie, a czasami można też odkryć perełki naprawdę bezcenne, których inaczej nigdy byśmy nie odnaleźli. Wojciecha Manna znałem głównie z anteny Trójki z lat mojej młodości i z telewizji, z lat późniejszych; postrzegałem go jako inteligentnego i sympatycznego, więc miałem nadzieję, iż znów przez DKK trafię na coś ciekawego, choć obcego mojej obecnej linii czytelniczej.



piątek, 16 czerwca 2017

Terry Pratchett, Stephen Baxter "Długa Wojna" - W stronę utopii

Długa Wojna

Terry Pratchett, Stephen Baxter

Tytuł oryginału: The Long War
Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Liczba stron: 448
 
 
 
 
Długa Ziemia… Całkiem nagle, dwadzieścia pięć lat temu, w Dniu Przekroczenia, ludzkość odkryła możliwość wejścia w nieskończony korytarz planet Ziemi, jedna za drugą, i dalej. A każda z nich była jak oryginał, mniej więcej, jeśli nie liczyć zaskakującego braku ludzkości i wszystkich jej dzieł. Każdy, kto chciał świat dla siebie, mógł go znaleźć – pośród niezliczonych miliardów światów, o ile obowiązujące teorie były zgodne z prawdą [1]. Tak w wielki skrócie można przedstawić koncept, który legł u podstawy cyklu powieściowego zatytułowanego Długa Ziemia, autorstwa brytyjskich pisarzy Terry’ego Pratchetta (1948 – 2015) oraz Stephena Baxtera (1957). Pierwszy tom serii – Długa Ziemia – koncentrował się na historii odkrycia całego ciągu równoległych Wszechświatów oraz próbie przedstawienia potencjalnych skutków, które wiązałyby się z tego typu niezwykłym zjawiskiem. Następna pozycja – Długa Wojna – to spojrzenie na Długą Ziemię z perspektywy jednego ludzkiego pokolenia, które minęło od momentu, kiedy przekraczanie, czyli wędrowanie po kolejnych alternatywnych wersjach Ziemi, stało się rzeczą powszechną.

piątek, 9 czerwca 2017

Josef Kostohryz "Parasol pani Czernej" - Praskie sekrety

Parasol pani Czernej

Zdenka Hadrbolcová (właśc. Josef Kostohryz)

Tytuł oryginału: Paraple paní Černé
Tłumaczenie: Agnieszka Dębska
Wydawnictwo: Czytelnik
Liczba stron: 268
 
 
 
 
Niezbadane są wyroki literatury, która w sobie tylko znany sposób wybiera czytelników danych książek. Goszcząc w jednej z bibliotek, do której wszedłem z solennym postanowieniem wypożyczenia powieści czeskiego artysty, zawzięcie lustrowałem półki, na której zgromadzono dorobek naszych południowych sąsiadów. Po głębszej chwili namysłów i wahań w me ręce wpadła niepozorna książeczka zatytułowana Parasol pani Czernej, pióra Zdenki Hadrbolcovej. Pozycja o tyle enigmatyczna, że na okładce brakowało zwięzłego opisu treści czy choćby biogramu. Po przybyciu do domu i pobieżnym sprawdzeniu z czym właściwie będę mieć do czynienia, na jaw wyszło, że Hadrbolcová Zdenka to w rzeczywistości pseudonim Josefa Kostohryza, pisarza i tłumacza, który na język czeski przełożył m.in. Drugą płeć Simone de Beauvoir (uczynił to wspólnie z Hanou Uhlířovou). Równie spore zaskoczenie przeżyłem, kiedy przekonałem się, że Parasol pani Czernej to kryminał wydany w ramach czytelnikowskiej Serii z jamnikiem. Po tych wszystkich rewelacjach, przekonany, że człowiek, który swoim rodakom przybliżył tak przełomowe i ważne dzieło jak Druga płeć, z pewnością ma coś ciekawego do przekazania, zasiadłem wreszcie do lektury.

czwartek, 8 czerwca 2017

W lustrzanym odbiciu




Jako katolik rzymski Polskę mogę poświęcić, bowiem narodowość jest kwestią incydentalną, ale na rozrzedzenie katolicyzmu rzymskiego mojej zgody być nie może.



Adam Wielomski

Źródło: Błąd Saint-Simona, czyli głos polemiczny z Leszkiem Sykulskim, konserwatyzm.pl, 10 maja 2012 (za Wiki)

środa, 7 czerwca 2017

Obowiązek tych, którzy przeżyli, czyli Dziecięce koszmary Lisy Gardner




Lisa Gardner

Dziecięce koszmary

Tytuł oryginału: Live to tell
tłumaczenie: Katarzyna Procner-Chlebowska, Magdalena Procner
cykl: Detektyw D.D. Warren (tom 4)
wydawnictwo: Sonia Draga 2013
seria: kryminał
liczba stron: 408
wersja audio: długość 12 godzin 30 minut
czyta: Marta Grzywacz




Po polskim kryminale pióra Wojciecha Chmielarza, który nie spełnił moich oczekiwań, postanowiłem sięgnąć po pewniaka, czyli kolejną powieść amerykańskiej pisarki Lisy Gardner, a konkretnie Dziecięce koszmary - czwartą odsłonę cyklu powieściowego Detektyw D.D. Waren. Nie wiem czemu, odchodząc od wiernego tłumaczenia angielskiego tytułu – Żyć, by opowiedzieć, zdecydowano się na Dziecięce koszmary. W moim odczuciu główny motyw, wielokrotnie zresztą w powieści literalnie powtórzony, to Obowiązek tych, którzy przeżyli. No ale, jak się już niejednokrotnie przekonałem, niezbadane są decyzje polskiego wydawniczego marketingu.



wtorek, 6 czerwca 2017

Kolejna niedoróbka, czyli Wampir Chmielarza




Wampir

Wojciech Chmielarz

cykl: Cykl gliwicki (tom 1)
wydawnictwo: Czarne 2015
seria: Ze Strachem
liczba stron: 323



Mateusz nie miał powodu pragnąć śmierci. Był zwykłym dwudziestolatkiem. Studiował socjologię, ale planował przenieść się na informatykę. Chciał podróżować, zwiedzić świat. Pewnej majowej nocy wszedł na dach wieżowca i skoczył. Nie zostawił listu. Nikt niczego nie widział. Prokuratura uznała, że to samobójstwo.

Wynajęty przez matkę krnąbrny prywatny detektyw Dawid Wolski rozpoczyna śledztwo i wchodzi w zaskakująco bezwzględny świat nastolatków. Sprawa komplikuje się coraz bardziej, kiedy tajemnice gliwickich zaułków zaczynają splatać się z wirtualną rzeczywistością. Co łączyło Mateusza z Alicją, zaginioną dziewczyną, której szuka całe miasto? Czy Mateusz miał jakiś związek z siecią nastoletnich prostytutek? Dlaczego niektórzy członkowie jego rodziny najwyraźniej woleliby ukręcić łeb śledztwu?

Ta wciągająca i pełna zaskakujących zwrotów akcji powieść otwiera gliwicki cykl kryminałów Chmielarza.


Taką notką na okładce kusi przyszłych czytelników wydawnictwo Czarne, którego nakładem ukazała się książka Wampir autorstwa Wojciecha Chmielarza. Raczej sam bym po tę pozycję nie sięgnął, ale że była lekturą maja 2017 w rawskim Dyskusyjnym Klubie Książki, więc zacząłem czytać, po równi pełen obaw, co nadziei. Obaw, gdyż do polskich powieści kryminalnych wybitnie ostatnio nie mam szczęścia, a nadziei, gdyż w przeszłości zdarzały się jednak i udane polskie podejścia do tego gatunku.




poniedziałek, 5 czerwca 2017

Agatha Christie "Myszki trzy" - Kryminalna wyliczanka

Myszki trzy

Agatha Christie


Reżyseria: Robert Chodur
Teatr: Kurtyna
Czas trwania: 90 min.
 
 
 
 
 
Teatr to słowo, które można rozumieć dwojako. Pod tym terminem skrywa się zarówno widowisko, w którym grupa aktorów odgrywa sztukę przed zgromadzoną publiczności, jak i budynek, w murach którego wystawiane są przedstawienia. Dzięki pracy Roberta Chudora, aktora występującego na deskach Teatru im. Wandy Siemaszkowej, reżysera oraz opiekuna dębickiego Teatru Kurtyna, możemy przekonać się, że teatr to przede wszystkim tworzący go ludzie, a brak pełnoprawnego obiektu nie jest żadną przeszkodą w prezentowaniu następnych inscenizacji. W ubiegły weekend (2017-05-27) w Domu Kultury Śnieżka swoją premierę miała kolejna sztuka przygotowana przez Roberta Chodura oraz aktorów Teatru Kurtyna – tym razem widzowie uraczeni zostali dziełem Myszki Trzy, kryminałem z elementami komedii, będącym adaptacją opowiadania Pułapka na myszy pióra Agathy Christie.

piątek, 2 czerwca 2017

Terry Pratchett, Stephen Baxter "Długa Ziemia" - Wędrówka wzdłuż nieskończoności

Długa Ziemia

Terry Pratchett, Stephen Baxter

Tytuł oryginału: The Long Earth
Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Liczba stron: 368
 
 
 
 

Czy urządzenie o niezbyt wyrafinowanej budowie, którego źródłem energii jest ziemniak może zmienić losy całej cywilizacji? Okazuje się, że jeżeli jest się obdarzonym bogatą wyobraźnią, to można przynajmniej stworzyć bardzo ciekawą wizję takiej sytuacji. W końcu wspomniana roślina, która do Europy trafiła pod koniec XVI wieku, to podstawowy składnik dań na całym świecie – dlaczegóż więc, nie miałaby ona towarzyszyć ludzkości w jej kluczowych odkryciach?

W powieści Długa Ziemia, autorstwa czołowych brytyjskich pisarzy – Terry’ego Pratchetta (1948 – 2015) oraz Stephena Baxtera (1957) – to właśnie ziemniak wykorzystywany jest do budowy aparatu zwanego krokerem, za sprawą którego człowiek może wyruszyć w niezwykłą podróż po światach równoległych. Książka oparta jest na koncepcji kwantowego multiwszechświata, zgodnie z którą w przestrzeni kwantowej znajdują się ogromne ilości, egzystujących równolegle uniwersów. Pozycja Pratchetta i Baxtera koncentruje na próbie odpowiedzi na pytanie, jak wyglądałaby rzeczywistość, gdyby ludzie odkryli możliwość wędrowania pomiędzy poszczególnymi Ziemiami (składającymi się na tytułową Długą Ziemię), i jakie wynikałyby z tego konsekwencje.

czwartek, 1 czerwca 2017

priorytety katolicyzmu



Nie jest ważne czy w Polsce będzie kapitalizm, wolność słowa, czy w Polsce będzie dobrobyt. Najważniejsze, żeby Polska była katolicka.

Henryk Goryszewski

II miejsce w II edycji plebiscytu Srebrne Usta (1993)

środa, 31 maja 2017

O katolickim patriotyzmie




Cóż by ci przyszło z wolnej ojczyzny, gdyby Kościół miał na tym stracić?

z podręcznika dla młodzieży harcerskiej z 1920 Czuj duch!: szesnaście gawęd obozowych o idei skautingu, Kazimierz Lutosławski (1880–1924) – ksiądz katolicki, doktor medycyny i teologii, działacz endecki, poseł na Sejm II RP I i II kadencji, dziennikarz, pedagog, ideowy mentor twórców skautingu i harcerstwa polskiego, jeden z projektantów krzyża harcerskiego i głowny autor preambuły do konstytucji marcowej z 1921

piątek, 26 maja 2017

Manuel Rojas "Syn złodzieja" - Na włóczęgowskim szlaku

Syn złodzieja

Manuel Rojas

Tytuł oryginału: Hijo de ladrón
Tłumaczenie: Zofia Chądzyńska
Wydawnictwo: Czytelnik
Liczba stron: 444
 
 
 
 
Człowiecza dola to wypadkowa wielu czynników. Istotny jest materiał genetyczny, bowiem w ogromnej mierze odpowiada za cechy charakteru czy wygląd zewnętrzny. Nie mniej ważna jest epoka, w jakiej ludzka istota przyszła na świat – każdy okres w historii naszej cywilizacji odznacza się panującymi wówczas wzorcami oraz normami, do których jedni przystosowują się bez większych problemów, drudzy natomiast odczuwają do owych reguł tak dalece posuniętą awersję, że usiłują walczyć z nimi różnymi metodami. Wreszcie, w kształtowaniu się naszych losów, ogromną rolę odgrywa środowisko, w jakim zostajemy wychowani, w którym dorastamy i uczymy się trudnej sztuki przetrwania następujących po sobie dni. Rodzina, w której przychodzimy na świat, może w ogromnym stopniu zdeterminować naszą przyszłość, o czym przekonuje się bohater książki Syna złodzieja, autorstwa Manuela Rojasa (1896 – 1973), chilijskiego pisarza, krytyka literackiego i dziennikarza.

piątek, 19 maja 2017

Michel Houellebecq "Cząstki elementarne" - Och, bezbrzeżna pustko przyszłości!


Cząstki elementarne

Michel Houellebecq

Tytuł oryginału: Particules élémentaires
Tłumaczenie: Agnieszka Daniłowicz-Grudzińska
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 364
 
 
 
 
Wyobraźmy sobie sytuację, że oto jesteśmy współautorami słownika, który objaśniałby znaczenie wszelakich, niekiedy trudniejszych, niekiedy wręcz banalnie łatwych wyrazów. Jednym z terminów, który przypada nam do wytłumaczenia jest słowo kontrowersyjny. Definicja, zgodnie ze znaczeniem, wywołuje spory, nie daje się jednoznacznie ocenić, jest nieco problematyczna i dyskusyjna. Sprawa staje się jednak znacznie przyjemniejsza, kiedy wyjaśnienie określenia kontrowersyjny usiłujemy sformułować kierując się konkretnym przykładem. Szukamy odpowiedniego kandydata, a jako, że jesteśmy miłośnikami literatury, wybór po krótkim namyślne pada na Michela Houellebecq’a, francuskiego pisarza i eseistę, skandalistę i autora wielu niepochlebnych konstatacji dotyczących Europy Zachodniej. O tym, że Francuz to uosobienie kontrowersji możemy przekonać się choćby za sprawą powieści Cząstki elementarne.

piątek, 12 maja 2017

Olga Tokarczuk "Anna In w grobowcach świata" - O przeszłości w futurystycznym wydaniu


Anna In w grobowcach świata

Olga Tokarczuk

Wydawnictwo: Znak
Liczba stron: 222
 
 
 
 
 
 
Mity to twory prawie tak stare jak ludzka cywilizacja. Składają się na nie opowieści o istotach nadprzyrodzonych – bogach, demonach, herosach – oraz niezwykłych zdarzeniach, których nie sposób wyjaśnić przy pomocy aktualnego stanu wiedzy i na danym stopniu rozwoju. Mity, rozumiane jako wspólne wierzenia danej społeczności, są więc wyrazem usiłowania wytłumaczenia sprzeczności, zagadek oraz niewiadomych, na jakie natyka się ludzkość. Te starania wynikają z naturalnej potrzeby uporządkowania tego, co nas otacza – takie (choćby pozorne) wyjaśnienia dotyczące funkcjonowania rzeczywistości pozwalają łatwiej zaakceptować jej surowe wyroki. Mity to również próby zebrania pierwotnych wzorców, motywów, schematów – jest to więc suma archetypów, które odzwierciedlają ludzką naturę. Co ważne, mity, jako wspólne bogactwo, dziedzictwo, spuścizna, za sprawą kultury ulegają ciągłym transformacjom i reinterpretacjom – tego typu zabiegi dokonywane są mniej lub bardziej świadomie, a najlepszym przykładem takiego celowego działania jest powieść Anna In w grobowcach świata pióra polskiej autorki Olgi Tokarczuk. Książka ukazała się na łamach serii MITY, w ramach której współcześni pisarze podjęli się opowiedzenia na nowo wybranych przez siebie, zrodzonych wiele wieków temu historii.

czwartek, 11 maja 2017

Ciemne sprawki po niemiecku, czyli Nele Neuhaus i jej Nielubiana




Nele Neuhaus

Nielubiana

tytuł oryginału: Eine unbeliebte Frau
tłumaczenie: Anna Urban, Miłosz Urban
cykl: Oliver von Bodenstein i Pia Kirchhoff (tom 1)
wydawnictwo: Media Rodzina 2016
seria: Gorzka Czekolada
liczba stron: 408



Jakiś czas temu, nie pamiętam już jaką drogą i kiedy, doszła do mnie wieść, iż wydano w Polsce książki Nele Neuhaus*, niemieckiej pisarki, która całkiem nieźle radzi sobie w kryminale. Ponieważ miałem ostatnio pecha i trafiłem na kilka, delikatnie mówiąc, niezbyt udanych próbek tego gatunku literackiego, więc postanowiłem skorzystać z dostępnej w rawskiej bibliotece możliwości zarezerwowania książki przez internet i zamówić coś pióra tej autorki. Uczyniłem to tym chętniej, że już dawno nie czytałem żadnej niemieckiej powieści kryminalnej. Okazało się, że miałem szczęście – wydawnictwo Media Rodzina postanowiło niedawno naprostować niezbadane meandry własnej polityki wydawniczej i w końcu, po wydaniu sześciu powieści z cyklu Oliver von Bodenstein i Pia Kirchhoff, wydało pierwszą powieść serii – Nielubianą. Zamówiłem, trochę poczekałem i dostałem.



sobota, 6 maja 2017

Who is who, czyli W ukryciu Lisy Gardner




Lisa Gardner


W ukryciu

tytuł oryginału: Hide
tłumaczenie: Katarzyna Procner-Chlebowska
cykl: Detektyw D.D. Warren (tom 2)
seria: Biblioteka Newsweeka
wydawnictwo: Sonia Draga 2014
liczba stron: 368



Ostatnio trafiło mi się kilka lektur, które, delikatnie mówiąc, raczej mnie nie zachwyciły. Aby to zmienić sięgnąłem po pewniaka, przynajmniej taką miałem nadzieję, czyli książkę Lisy Gardner, poczytnej współczesnej amerykańskiej pisarki specjalizującej się w thrillerach i romansach (te ostatnie firmuje jako Alicia Scott), której prozy już dwa razy próbowałem, i która dała mi naprawdę świetną rozrywkę. Obie przeczytane przeze mnie powieści były z cyklu Detektyw D.D. Warren* (tytułowa detektyw to funkcjonariuszka wydziału zabójstw bostońskiej policji), a konkretnie były to pierwsza i trzecia część serii. Postanowiłem teraz uzupełnić lukę w poznawaniu całości według powieściowej chronologii i sięgnąć po część drugą, zatytułowaną W ukryciu.